เหล่าปัญญาชนหญิงเข้ามาช่วยพยุงทั้งสองคนกลับไปที่พักปัญญาชน ลู่ซีเฉิงยังมีแก่ใจถามอย่างภาคภูมิใจว่า “เมื่อกี้ฉันว่ายน้ำเร็วไหม?”
เจียงลี่ลี่แทบอยากบีบเธอให้ตาย “เธอนี่มันปล่อยมือแล้ววิ่งพรวดไปเลยจริง ๆ ถ้าเธอจับเสื้อผ้าไว้ไม่อยู่ แล้วตัวเล็กแค่นี้จะลากคนกลับมาได้ยังไง?”
“ก็พวกเราเข้าขากันดีมากนี่นา!”
“โชคดีที่เธอไม่เป็นอะไร ไม่อย่างนั้นไม่รู้ว่าคนที่บ้านเธอจะเป็นยังไงบ้าง!” เจียงลี่ลี่กระซิบข้างหู เธอรู้ว่าคนรักของลู่ซีเฉิงเป็นห่วงเธอมากแค่ไหน
ลู่ซีเฉิงรู้สึกผิดขึ้นมา “เรื่องนี้ห้ามพวกเธอเอาไปพูดข้างนอกนะ!”
คราวนี้พวกปัญญาชนชายรู้กาลเทศะกันไม่น้อย รีบวิ่งกลับไปต้มน้ำก่อนแล้ว
ลู่ซีเฉิงเข้าห้องไป ก็มีคนยัดกระติกน้ำร้อนให้เธอถึงสามใบ แต่เธอไม่ได้ใช้ กลับเข้าไปอาบน้ำร้อนในวิลล่าโดยตรง น้ำอุ่นซึมซาบเข้าสู่รูขุมขน เธอถอนหายใจอย่างสบายใจ!
ช่วงนี้กินของดี ๆ ไปตั้งมากมาย ไม่เสียเปล่าเลย สุขภาพร่างกายของเธอดีขึ้นมาก หลังอาบน้ำ อาการคัดจมูกก็หายไปด้วย ลู่ซีเฉิงรู้สึกปลื้มใจสุด ๆ แต่เพื่อความไม่ประมาท เธอยังชงยาป่านหลานเกินดื่มอีกแก้ว พอออกจากห้องก็ถูกกรอกน้ำขิงผสมน้ำตาลไปอีกชามใหญ่ จนพุงป่องขึ้นมาอีกวง
เธอกับหลินซูนั่งผิงไฟตรงปากเตาในครัว ปัญญาชนหญิงนั่งอยู่ข้าง ๆ ส่วนปัญญาชนชายยืนอยู่ด้านหลัง ครัวเล็ก ๆ แทบไม่มีที่ว่างเพราะคนแน่นไปหมด