ลู่ซีเฉิงกลับเข้าห้อง ปิดประตูแล้วเข้าไปในวิลล่า เธอมองวัตถุดิบที่เตรียมไว้ตั้งแต่เช้าแล้วถอนหายใจ เดิมทีตั้งใจจะทำอาหารทะเลรวมมิตร แต่เสียดายที่บาดเจ็บอยู่ เลยกินไม่ได้
ไก่ครึ่งตัวจากคราวก่อนยังเหลืออยู่ เธอล้างเห็ดชาตรีสักหน่อยแล้วเอาไปตุ๋นซุปไก่เห็ดชาตรี ระหว่างรอซุป เธอก็ทอดซี่โครงหมูพริกเกลืออีกจาน ซี่โครงที่เพิ่งยกลงจากกระทะทั้งหอมทั้งกรอบ เธอแอบหยิบมากินชิ้นหนึ่ง แล้วก็ร้อนจนกระโดดโหยง อร่อยเกินไปแล้ว ทำไมถึงมีคนเก่งขนาดนี้อย่างเธอด้วยนะ! ซาบซึ้งจัง!
สุดท้ายเธอยังตุ๋นซุปเห็ดหูหนูกับสาลี่ถ้วยใหญ่ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือแห้งแล้งอยู่แล้ว พอเข้าฤดูใบไม้ร่วงกับฤดูหนาวก็ควรกินสาลี่ให้มาก ช่วยบำรุงปอด
ทำทุกอย่างเสร็จแล้ว เธอก็เอนตัวพักบนโซฟาในห้องรับแขก หยิบสมุดเงินฝากสองสามเล่มบนโต๊ะกลางขึ้นมาดูพร้อมรอยยิ้ม แบบนี้ถือว่าเธอมีอิสรภาพทางการเงินแล้วหรือเปล่านะ ต่อไปแม่คงไม่ต้องห่วงว่าเธอจะไม่มีเงินใช้แล้ว!
เงินตั้งหลายหมื่นหยวน ต่อให้ผ่านไปอีกสิบปี ก็ยังซื้อเรือนสี่ประสานดี ๆ สักหลังในเมืองหลวงได้ เธอเก็บเงินเข้าที่อย่างระมัดระวัง ตั้งแต่ลงชนบทมา แทบไม่มีที่ให้ใช้เงินเลย เงินสองร้อยกว่าหยวนที่พกมาก็ยังเหลือสองร้อยกว่าเหมือนเดิม
มุมมองเรื่องเงินของลู่ซีเฉิงได้รับอิทธิพลจากพ่อแม่ในชาติก่อนมากทีเดียว หลังจากพ่อแม่ทำธุรกิจจนใหญ่โตขึ้น ทุกปีพวกท่านจะฝากเงินหนึ่งถึงสองร้อยล้านไว้ในบัญชีประจำ แบบนี้ต่อให้โครงการไหนล้มเหลว อย่างมากก็แค่เริ่มต้นใหม่ ครอบครัวไม่เคยขาดของกินของใช้ จิตใจจึงสบายมาก พวกท่านชอบหาเงิน แต่ไม่ยอมให้ตัวเองกลายเป็นทาสของเงิน