รถบริการเลี้ยวเข้าสู่เขตห้ามเข้าเขตตะวันตก เสียงแตรรถมอเตอร์ไซค์ด้านนอกหน้าประตูดังอื้ออึงไปหมด
คนกว่าเจ็ดสิบคนเบียดกันอยู่นอกแนวรั้วกั้น รถมอเตอร์ไซค์สามสิบคันจอดขวางอยู่กลางถนน ล้อหน้ายันเกือบชนประตูบริการ
บางคนบิดคันเร่ง บางคนยกโทรศัพท์ขึ้นไลฟ์สด เครื่องขยายเสียงประกาศซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้ส่งคนออกมา
หยางเลี่ยลงจากรถก็ถามทันที: "ฝ่ายรักษาความปลอดภัยพูดยังไง?"
เจ้าหน้าที่เวรเดินเข้ามารายงาน: "อีกฝ่ายปฏิเสธที่จะถอย การเตือนสามครั้งแล้วไม่ได้ผล ถนนสองหัวมุมควบคุมไว้แล้ว ตำรวจท้องถิ่นกำลังเดินทางมา"
"ตรวจจำนวนคนแล้วหรือยัง?"
"ตอนนี้เจ็ดสิบหกคน ยังเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ แถวหน้ามีคนถือท่อเหล็ก ส่วนใต้เบาะรถมอเตอร์ไซค์มีอะไรหรือเปล่า ยังมองไม่ชัด"
หยางเลี่ยผลักประตูห้องเก็บอุปกรณ์
โล่กันจลาจลเรียงอยู่ริมฝาผนัง งามยับยั้งชนิดอ่อน สายรั้งยับยั้ง และอุปกรณ์บันทึกภาพวางอยู่บนชั้น
"สวีห่าว เอาโล่สิบสองแผ่น"
"รับทราบ!"
"เหลยหู่ พานักเรียนปีสี่แกนนำไปตรวจอุปกรณ์ยับยั้ง อุปกรณ์บันทึกทุกเครื่องลองเปิดเครื่องให้หมด บันทึกขาดไปหนึ่งวินาที กลับมาเขียนรายงาน"
เหลยหู่หยิบเครื่องบันทึกติดที่หน้าอก: "อาจารย์ที่ปรึกษา ประตูหลักให้คนออกไปกี่คน?"
"สิบสองคนตั้งกำแพงโล่"
สวีห่าวหันไปมองนอกประตู: "เขาคนเยอะ ออกไปแค่สิบสองคนเหรอ?"
หยางเลี่ยติดเครื่องบันทึกเรียบร้อย เสียงทุ้มหนักแน่น
"ปิดล้อมสถานที่ทางทหาร ขวางเส้นทางบริการ พกอาวุธข่มขู่นักเรียนในโรงเรียน ปฏิเสธการเตือน จากนี้ไป จัดการตามข้อหาบุกรุกพื้นที่ควบคุมทางการทหารโดยผิดกฎหมาย"