"การสนับสนุนกำลังยิงของกองพันที่สามช้าไปสี่นาที สี่นาทีนี้ถ้าเป็นในสนามรบจริง หน่วยแนวหน้าถูกตัดขาดไปแล้ว"
เฉินเจี้ยนกงปิดเลเซอร์พอยน์เตอร์ แล้วหันไปกวาดสายตาทั่วที่นั่งบัญชาการ
"ลิงก์การสื่อสาร การประสานงานการยิง การลำเลียงผู้บาดเจ็บ คืนนี้จดปัญหาทั้งหมดให้ครบ พรุ่งนี้ก่อนแปดโมง ส่งแผนแก้ไขมาที่กองพล"
"รับทราบ!"
นายทหารระดับผู้บังคับกองพันหลายนายลุกขึ้นทำความเคารพ แล้วพาเสนาธิการของตนออกไป
การซ้อมรบผสมข้ามกองพันครั้งนี้ใช้เวลาสองวัน ผลสรุปก็ลากไปจนถึงช่วงเย็น
จอในศูนย์บัญชาการยังสว่างอยู่ เครื่องหมายกำลังพลของทั้งฝ่ายแดงและน้ำเงินเต็มแผนที่อิเล็กทรอนิกส์
เฉินเจี้ยนกงก้มหน้าเก็บเอกสารบนโต๊ะ ทันใดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากที่หน้าประตู
"รองผู้บังคับกรมเฉิน ยังไม่ต้องรีบไป นายน้อยของท่านทำเรื่องเด่นอีกแล้ว"
เสนาธิการหานเจิ้งถือเอกสารประกาศภายในฉบับหนึ่งเดินเข้ามา รอยยิ้มบนใบหน้าแทบจะเก็บไม่อยู่
มือของเฉินเจี้ยนกงหยุดชะงัก
"คราวนี้เขาไปก่อเรื่องกับใครอีก?"
"พูดจากปากก็ไม่เคยอวยพรให้เขาดี ๆ เลย"
หานเจิ้งวางเอกสารประกาศลงบนโต๊ะ
"คราวนี้ทำชื่อเสียงให้วงศ์ตระกูลเลย ดูเอาเองเถอะ"
เฉินเจี้ยนกงหยิบแฟ้มขึ้นมา สายตาตกไปที่ช่วงกลางของเอกสาร
ถนนหลงพันเก่า แก๊งลักพาตัว ช่วยตำรวจควบคุมผู้ต้องสงสัยสี่คน ปกป้องนักศึกษา trainees หญิงที่ถูกลักพาตัว ได้รับความดีความชอบชั้นสามส่วนตัว
ชื่อที่อยู่ล่างสุดเขียนไว้ชัดเจน
เฉินเลี่ย
เขาอ่านจากต้นจนจบ แล้วพลิกกลับมาหน้าแรก
ครั้งที่สอง เขาจ้องดูรายละเอียดเหตุการณ์นานมาก
ครั้งที่สาม สายตาของเขากลับไปหยุดที่สองคำว่า "เฉินเลี่ย"
"เขาทำก่อนเข้ารายงานตัว?"