หน้าประตูโรงเรียน ผู้คนแยกย้ายกันไปเกือบหมดแล้ว เฉินเลี่ยหยิบโทรศัพท์ออกมาสแกนดูแวบหนึ่ง
ซูมู่ชิงส่งข้อความมาสองข้อความ ข้อความหนึ่งบอกให้พักผ่อนหลังสอบ อีกข้อความถามว่าตอนเย็นเขามีแผนหรือเปล่า
เฉินเลี่ยไม่ตอบ รายจอดับทันที
การเปลี่ยนไปของท่าทีผู้หญิงคนนี้ในช่วงหลัง เขาไม่ได้ไม่รู้สึก
จากที่เย็นชาห่างเหินในตอนแรก มาค่อย ๆ ชวนคุยอย่างมีเจตนา หาเรื่องอยู่ด้วยกันตามลำพัง เปลี่ยนเร็วจนผิดปกติ
คิดไม่เข้าใจก็ไม่คิด
สอบจบแล้ว คะแนนยังไม่ออก ความสัมพันธ์ทั้งหมดกับโรงเรียนมัธยมหลานโจวที่ 2 พักไว้ก่อนได้
เรื่องอนาคตค่อยว่ากันทีหลัง
เฉินเลี่ยถือโทรศัพท์เดินกลับบ้าน ก้าวไม่เร็ว
...
ผลักประตูบ้านเข้าไป กลิ่นอาหารโชยมาพร้อมไอร้อน
"แม่ ผมกลับมาแล้ว"
จ้าวจือจื้อยังไม่ทันถอดผ้ากันเปื้อน ก็วิ่งเล็ก ๆ ออกจากครัวมารับ
บนโต๊ะกาแฟเต็มไปด้วยถาดผลไม้ที่หั่นไว้ น้ำบ๊วยเย็น ๆ แล้วก็ถุงของโปรดเขาสองถุง
นางสำรวจลูกชายขึ้นลงสองรอบ ยื่นมือตบแขนเขา
"ผอมลง หน้าคมไปเลย เดือน ๆ นี้เหนื่อยมากใช่ไหม? รีบนั่งลงดื่มอะไรสักหน่อยสิ"
เฉินเลี่ยเปลี่ยนรองเท้า รับน้ำบ๊วยที่นางส่งมาให้ ดื่มอึกสองอึก
"ไม่ได้เหนื่อยอะไร สอบเสร็จแล้ว พักสองวันก็กลับมา"
จ้าวจือจื้อตาหรียิ้ม นั่งลงตรงข้ามเขา ถามอย่างลองเชิง
"แล้วในใจมีแผนหรือยัง? ว่าจะสมัครที่ไหน?"
เฉินเลี่ยวางแก้วลง
"คะแนนยังไม่ออก พูดอะไรก็เปล่าประโยชน์ รอผลออกมาก่อนค่อยตัดสินใจ"