เวินจือหลี: อย่าพูดมั่วเลย จือจือบอกว่าเธอไม่เคยมีแฟนมาก่อน
[(⊙o⊙)?]
[พี่กู้จีบผู้ชายเก่งมาก ที่แท้เธอเมื่อก่อนก็แข็งด้านขนาดนี้เลยเหรอ]
เวินจือหลี: ก็มันเป็นเรื่องของคลื่นแม่เหล็กที่ดึงดูดกันเองนี่นา เธอไปเรียนคำพูดมาจากไหนบนเน็ตเนี่ย?
เธอตบไหล่กู้เหยียนจือเบา ๆ "สิ่งที่สำคัญที่สุดในการคบหาก็คือเธอชอบหรือเปล่า แล้วก็มีความสุขหรือเปล่า ไม่ต้องไปกังวลกับเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้นมากเกินไป แบบนั้นมันจะทำให้ลังเลใจไปหมด"
"แต่ไม่ว่าเธอจะตัดสินใจอะไร ฉันจะสนับสนุนเธอเสมอ"
กู้เหยียนจือใจเย็นลง "อืม ฉันจะคิดให้ชัดเจน"
ตอนบ่ายเวินจือหลีไม่มีเรียน เธอคิดว่าจะลองทำโจทย์คอมพิวเตอร์ระดับสองดูอีกสักหน่อย
ผลปรากฏว่าพอเปิดกระเป๋า กลับพบว่าโน๊ตบุ๊คเป็นของเสิ่นซวี่
คงเป็นตอนเช้าที่เขาหยิบผิดไป
[อาหลี]: เธอหยิบโน๊ตบุ๊คผิดนะ ฉันใช้ของเธอทำโจทย์ได้ไหม?
[เสิ่นซวี่]: ได้ รหัสเหมือนกับโทรศัพท์เลย
[อาหลี]: 090410?
[เสิ่นซวี่]: อืม วันที่อาหลีมาอยู่ข้างๆ ฉันเป็นวันแรก
[อาหลี]: ส่งดอกไม้เล็ก ๆ ให้หนึ่งดอก jpg.
เวินจือหลีเปิดคอมพิวเตอร์ เริ่มทำตารางฟังก์ชัน excel การทำงานที่ซับซ้อนทำให้ปวดหัวไม่น้อย
ทำไปได้ครึ่งทาง จู่ ๆ เธอก็เผลอปิดตารางนั้นไปโดยไม่ตั้งใจ
เวินจือหลีเปิดหน้าแรกของ excel ขึ้นมาใหม่เพื่อค้นหา แต่กลับไปพบตารางหนึ่งที่ตั้งชื่อว่า 'เวินจือหลี'
[ปิ๊สปิ๊ส เปิดดูสิ]
เวินจือหลี: เธอทำให้ฉันตกใจหมดเลย!
เธอมองตัวอักษรสามตัวนั้น เวลาล่าสุดที่มีการแก้ไข ค้างอยู่ที่ช่วงปิดเทอมฤดูหนาวครั้งก่อน