หัวหน้าช่างจ้าวปัดเศษไม้ออกจากฝ่ามือ กล่าวอย่างพึงพอใจว่า “กู้เซียวฮี้วางใจเถิด หากเรือนหลังนี้มีส่วนใดลดขั้นตอนหรือลดคุณภาพวัสดุ ข้าผู้แซ่จ้าวจะไม่รับเงินงวดสุดท้ายแม้แต่แดงเดียว”
กู้ฝานโบกมือ กล่าวอย่างจริงจังว่า “วัสดุและขั้นตอนที่ระบุไว้ในสัญญาล้วนทำครบถ้วนแล้ว เงินงวดสุดท้ายย่อมจ่ายให้ครบถ้วนทุกอีแปะ”
จากนั้นเขาตรวจดูความลึกของบ่อน้ำ รั้วไม้ของคอกสัตว์ และกลอนหน้าต่างห้องเก็บของ เมื่อแน่ใจว่าทุกอย่างตรงตามสัญญาแล้ว จึงชำระเงินงวดสุดท้ายให้หัวหน้าช่างจ้าวต่อหน้าทุกคน
ค่าช่างฝีมือ วัสดุอิฐกระเบื้องและไม้ คานหลัก รวมถึงบ่อน้ำ ล้วนรวมอยู่ในค่าก่อสร้างหนึ่งร้อยห้าสิบตำลึงที่ตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้แล้ว ไม่มีการขึ้นราคากลางคัน และไม่มีการค้างชำระ
ส่วนคนงานรับจ้างจากในหมู่บ้านยี่สิบคน ยืนเรียงกันสองแถวอยู่นอกลานเรือน
ค่าแรงของพวกเขาวันละยี่สิบเหวิน ทำงานครบสี่สิบวัน แต่ละคนควรได้รับแปดร้อยเหวิน รวมเป็นเงินสิบหกตำลึง
กู้ฝานให้กู้ชูถือสมุดบัญชี เรียกชื่อทีละคน ส่วนตนเองจ่ายเงินตามรายชื่อ
“กู้เอ้อร์หนิว แปดร้อยเหวิน”
“โจวต้าจ้วง แปดร้อยเหวิน”
เมื่อจ่ายเงินให้คนหนึ่งเสร็จ กู้ชูก็ทำเครื่องหมายหลังชื่อ แล้วให้เจ้าตัวนับเงินต่อหน้าทุกคน บางคนเห็นกู้ฝานยังอายุน้อย แต่เดิมจึงกังวลว่าเขาจะกดค่าแรง ทว่าพอได้รับมัดเงินหนักอึ้งมาไว้ในมือ บนใบหน้าก็เหลือเพียงความยินดี
เมื่อจ่ายค่าแรงส่วนสุดท้ายเสร็จ กู้ฝานปิดสมุดบัญชีแล้วกล่าวว่า “ในสัญญาระบุไว้เท่าใด ก็จ่ายให้เท่านั้น ทุกท่านทำงานครบสี่สิบวัน ไม่มีขาดงาน ข้ากู้ฝานก็จะไม่หักเงินของทุกท่านแม้แต่เหวินเดียว”
คนงานต่างพากันกล่าวขอบคุณ ก่อนถือค่าแรงแยกย้ายกลับบ้าน
ไม่นานลานเรือนก็เงียบลง อาเยียนอุ้มหว่านหวานยืนอยู่หน้าห้องหลัก ส่วนกู้ชูเดินสำรวจรอบกำแพงเรือนใหม่ครบรอบหนึ่ง ก่อนยื่นมือผลักประตูลานเรือนบานหนา