เช้าวันนั้น เจียงอู๋เดินออกจากห้องนอน ก็เห็นฮั่วฉางชวนกำลังทำอาหารเช้าอยู่ในครัว
ชายหนุ่มพับแขนเสื้อขึ้นถึงข้อศอก บนโต๊ะอาหารมีโจ๊กอุ่น ๆ ไข่ดาว และผลไม้ที่หั่นเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว
เสี่ยวไป๋หมุนวนอยู่ข้าง ๆ สองรอบ
แต่ก็หาที่ช่วยอะไรไม่ได้
หน้าจอค่อย ๆ สว่างขึ้น พร้อมแสดงสีหน้าเศร้าสร้อยราวกับกำลังจะตกงาน
เจียงอู๋นั่งลงที่โต๊ะอาหาร แล้วลองชิมโจ๊กไปคำหนึ่ง
รสชาติดีมาก
ฮั่วฉางชวนวางน้ำอุ่นไว้ข้างมือเธอ
เจียงอู๋วางช้อนลง แล้วดึงแขนเขาเข้าหาตัว
ฮั่วฉางชวนโน้มตัวลงตามแรงดึง
เธอขยับเข้าไปจุ๊บแก้มเขาเบา ๆ
“รางวัลที่ทำอาหารเช้าให้”
สีหน้าเศร้าบนหน้าจอของเสี่ยวไป๋ยิ่งเศร้าหนักกว่าเดิม
ปกติมันทำอาหารเช้าให้ ก็ไม่เห็นได้รางวัลแบบนี้บ้างเลย
-
ศูนย์บำบัดเขตสี่
ฮั่วฉางชวนนอนลงบนเก้าอี้บำบัด สายรัดหลายเส้นปิดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ
เจียงอู๋เปิดดูประวัติการรักษา
“ช่วงนี้มีอาการอะไรบ้าง?”