ตอนเช้า เจียงอู๋เปลี่ยนมาสวมชุดดำน้ำทะเลลึกที่เขตทะเลหลวงส่งมาให้
เนื้อผ้าสีเงินอมฟ้าแนบไปกับเรือนร่าง อุปกรณ์หมุนเวียนออกซิเจนขนาดเล็กตรงหน้าอกเปล่งแสงสีฟ้าอ่อน
เสี่ยวไป๋บินวนรอบตัวเธอหนึ่งรอบ ก่อนยื่นแขนกลออกมากดลงตรงเอวด้านหลัง
「กึก」
เจียงอู๋หันกลับไป
「ทำอะไรน่ะ」
「ตัวล็อกสุดท้ายยังไม่เข้าที่ เจ้านายเกือบทำให้น้ำรั่วแล้ว」
เสี่ยวไป๋ชักมือกลับ
เจียงอู๋「……」
ทางเข้าเขตทะเลหลวงอยู่ริมทะเลทางตะวันออกของเขตสี่
ตอนเจียงอู๋ไปถึง เจียงโหยวก็รออยู่ข้างทางแล้ว
เขาโบกมือให้เธอ
「ผู้นำทางเจียง」
เจียงโหยวแปลงร่างเป็นสัตว์เต็มรูปแบบ ก่อนพาเธอพุ่งเข้าเขตทะเลหลวงด้วยความเร็วสูง
กลุ่มอาคารสีเงินอมฟ้าแผ่กว้างไปตามพื้นทะเล
เดิมทีเจียงอู๋คิดว่าเขตสี่เจริญรุ่งเรืองมากพอแล้ว
แต่พอมาถึงที่นี่ เธอถึงได้รู้ว่าเมื่อเทียบกับเขตทะเลหลวงแล้ว เขตสี่ก็เป็นได้แค่เมืองเล็ก ๆ เท่านั้น
เจียงโหยวส่งเธอถึงศูนย์บำบัดหลวงแล้วจึงกลับคืนร่างมนุษย์
พอเข้าใกล้ เจียงอู๋ก็สัมผัสได้ว่ากระแสน้ำรอบตัวแฝงพลังจิตอันอ่อนโยนไว้
เจียงอู๋ส่งข้อความหาเจียงโหยวผ่านสมองแสง:
【ทำไมรู้สึกว่าพลังจิตแถวนี้แข็งแกร่งขึ้นหมดเลย】
เจียงโหยวตอบกลับ:
【ที่นี่สร้างอยู่บนสายแร่พลังจิต เป็นย่านที่องค์ชายอวี้ไป๋ประทับอยู่เป็นประจำด้วย ช่วยชะลอการเพิ่มขึ้นของค่ามลพิษได้ครับ】
เจียงอู๋「……」
นี่แหละถึงเรียกว่าที่บ้านมีเหมืองจริง ๆ
ถึงขั้นย้ายไปอยู่บนเหมืองเลย
เจียงโหยว：【ผมรอคุณอยู่ข้างนอกนะครับ】
เจียงอู๋พยักหน้า
ม่านโปร่งใสตรวจสอบตัวตนของเธอ ก่อนค่อย ๆ แยกออกไปทั้งสองด้าน น้ำทะเลไหลทะลักเข้ามา
ทันทีที่เจียงอู๋เข้าไป ม่านด้านหลังก็ปิดลงอีกครั้ง
แสงสีขาวสว่างขึ้นบนเพดานห้องบำบัด
น้ำทะเลโดยรอบถูกระบายออกอย่างรวดเร็ว
ไม่ถึง 10 วินาที น้ำในห้องบำบัดก็ถูกระบายจนหมด พื้นเปียกชื้นเองก็แห้งสนิทเมื่อโดนลมอุ่นเป่า
เก้าอี้บำบัดตรงกลางยุบตัวลง กลายเป็นอ่างน้ำรูปครึ่งวงกลมสำหรับให้ชาวเผ่าทะเลแช่หางปลาโดยเฉพาะ