ตอนแรกเสิ่นลิ่งอี๋ไม่ยอมรับจริง ๆ
เธอคิดว่าการรักษาครั้งนี้ ไม่ช้าก็เร็วคงต้องกลับมาอยู่ในมือเธอ
แต่เจียงอู๋ใช้เวลาไม่ถึงวินาทีก็เข้าสู่ภูมิทัศน์จิตของอวี้ไป๋ กำจัดมลพิษไปได้ 7% ในเวลาเพียงครู่เดียว แถมยังพบมลพิษระดับลึกที่แม้แต่เธอก็ตรวจไม่เจอ
ตอนนี้พลังจิตของเธอก็ฟื้นกลับมาแล้วด้วย เธอสามารถรักษาต่อได้ด้วยตัวเองอย่างไม่มีปัญหา
แต่เจียงอู๋กลับหันมาถามเธอว่าอยากร่วมมือกันไหม
เสิ่นลิ่งอี๋นิ่งไปชั่วขณะ ไม่ได้ตอบทันที
การรักษาร่วมกันของผู้นำทางสองคน ผลลัพธ์สุดท้ายย่อมถูกบันทึกเป็นผลงานของทั้งคู่
ยากจะแยกให้ชัดว่ามลพิษส่วนไหนใครเป็นคนกำจัด
ผู้นำทางแทบไม่เคยร่วมกันรักษาคนไข้คนเดียวกัน
ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้เธอกับเจียงอู๋เพิ่งพบกันครั้งแรก
“เธอยอมให้ฉันร่วมด้วยเหรอ?”
เจียงอู๋ดูแปลกใจเล็กน้อย
“เธอมารักษาคนไข้ไม่ใช่เหรอ?”
“ข้างในยังมีมลพิษอีกตั้งเยอะนี่”
เสิ่นลิ่งอี๋มองเธอ แล้วพลันเข้าใจขึ้นมา
เจียงอู๋ไม่เคยมองเธอเป็นคู่แข่งเลย
เสิ่นลิ่งอี๋เดินไปยืนอีกด้านของอวี้ไป๋
“ได้”
ทั้งสองคนลองสร้างสายสัมพันธ์ทางจิตพร้อมกัน
เยลลีสีเขียวพุ่งข้ามสิ่งกีดขวางในพริบตา แล้วกลับเข้าสู่ภูมิทัศน์จิตของอวี้ไป๋อีกครั้ง
ส่วนแมงกะพรุนสีชมพูของเสิ่นลิ่งอี๋ปรากฏอยู่นอกม่านกั้นทางจิต
หนวดยาวเรียวของมันค่อย ๆ ยื่นเข้าไปด้านในทีละนิด
อวี้ไป๋ให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่แล้ว
แต่พลังป้องกันทางจิตของผู้พิทักษ์ระดับเอสก็ยังแข็งแกร่งอย่างน่าทึ่ง
แมงกะพรุนสีชมพูยิ่งคืบหน้าไปเท่าไร ก็ยิ่งถูกม่านกั้นผลักกลับออกมามากเท่านั้น
ภายในภูมิทัศน์จิต
เยลลีสีเขียวพุ่งไปยังรอยแยกใต้ทะเลอีกครั้ง
มลพิษสีดำยังคงทะลักออกมาจากรอยแยกไม่หยุด