สวัสดีทุกคน ฉันเจียงอู๋
เรียนแพทย์คลินิกต่อเนื่องตั้งแต่ปริญญาตรีจนถึงปริญญาเอก 9 ปี หลังเรียนจบก็ได้เข้าทำงานในโรงพยาบาลที่ดีที่สุดของเมือง
ไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้จะต้องมานั่งติดคุก
ข้างต้นคือความในใจที่แท้จริงที่สุดของเจียงอู๋ในตอนนี้
ตอนนี้เจียงอู๋สวมชุดควบคุมตัวสีเทา นั่งอยู่บนเก้าอี้พลาสติก
สายพานตรงหน้าเคลื่อนช้า ๆ
ตุ๊กตาที่ถูกผ่าท้องอ้าไว้ทยอยผ่านหน้าเธอไปทีละตัว
งานของเธอคือยัดใยฝ้ายใส่พวกมัน
ตัวละ 10 วินาที
เมื่อ 3 วันก่อน สำนักงานตรวจการได้นำบันทึกการกระทำผิดทั้งหมดของเธอมาพิจารณารวมกัน
จำนวนครั้งที่เธอก่อเรื่อง ทั้งยังมีวิธีการหลากหลายเหลือเกิน
แม้แต่เจ้าหน้าที่ตรวจการที่รับหน้าที่จดบันทึก พออ่านมาถึงท้ายสุดก็ยังต้องหยุดดื่มน้ำ
ลู่เจานั่งอยู่บนแท่นพิจารณาคดี
“ฝ่าฝืนข้อกำหนดการดูแลการปรับสภาพจิตใจของผู้นำทางหลายครั้ง แม้ถูกเตือนซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็ยังไม่แก้ไข”
“ถือเป็นกรณีร้ายแรง สมควรได้รับโทษหนัก”
“ตัดสินให้ควบคุมตัวเป็นเวลา 1 ปี”
เจียงอู๋ถึงกับนิ่งอึ้งไปทั้งตัว
เธอเพิ่งมาถึงโลกนี้ไม่ถึง 1 เดือน
ตอนนี้กลับต้องอยู่ในคุกตั้ง 1 ปี
เจียงอู๋อดเอ่ยปากไม่ได้
“1 ปีเหรอ?”
“คุณเจ้าหน้าที่ ตัดสินผิดหรือเปล่า?”
ลู่เจาเงยหน้าขึ้น
“อะไร? คิดว่าสั้นไปเหรอ?”
“จริง ๆ ควรตัดสินให้นานกว่านี้ด้วยซ้ำ”
ตามมาตรฐานบทลงโทษเดิม โทษจำคุกที่เธอต้องเจอนั้นไม่ใช่แค่ 1 ปี