หลังเลิกงาน เย่ซั่วก็มาส่งเจียงอู๋กลับบ้านตามปกติ
เจียงอู๋ไม่รู้ทำไม แต่รู้สึกว่าวันนี้มังกรดำบินช้ากว่าปกติมาก
เธออดทนอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายก็ทนไม่ไหว
“เย่ซั่ว วันนี้ทำไมบินช้าจัง?”
เย่ซั่วเงียบ
แน่นอนว่าเขาไม่อยากรีบส่งเธอกลับไปหาผู้ชายพวกนั้นเร็วเกินไป
ตอนนั้นเองเจียงอู๋ก็เข้าใจขึ้นมา
“ฉันรู้แล้ว”
หัวใจเย่ซั่วกระตุกวูบ
เจียงอู๋ถาม “ค่าการปนเปื้อนสูงเกินไปใช่ไหม?”
เย่ซั่ว “……”
“มิน่าล่ะ ถึงบินช้าลงทุกวัน” เจียงอู๋ตบหลังเขาเบา ๆ “พรุ่งนี้ฉันจะปรับสภาพจิตใจให้นายนะ”
เรื่องยึดเขตเก้าต้องพึ่งเขาแน่นอน
คนที่คุ้นเคยกับเขตเก้ามากที่สุดจะล้มเพราะค่าการปนเปื้อนก่อนใครไม่ได้
เจียงอู๋เสริมอีกประโยค
“ช่วงนี้นายต้องรักษาสภาพให้ดี เขตเก้ายังต้องพึ่งนายอยู่นะ”
เย่ซั่ว “……”
เมื่อมาถึงหน้าบ้าน เจียงอู๋ลงจากหลังเขาแล้ว แต่เย่ซั่วกลับยังไม่ไปทันที