หลินตู้คิดว่า นอกเขตต้องห้ามของสำนักอู๋ซ่าง ส่วนใหญ่แล้วดำเนินเรื่องราวทำนอง 《ข้าพเจ้ากับการขุดดินเอาตัวรอดในแดนตะวันออกเฉียงเหนือนานาปี》 ส่วนภายในเขตต้องห้ามนั้น โดยรวมแล้วคงเขียนได้ว่า 《ข้าพเจ้ากับอาจารย์บ้ากามผู้นั้น》
สำนักอู๋ซ่างนี้ สิ่งเดียวที่พอเข้าทีเข้าทาง ก็คือศิษย์ใหม่ที่เพิ่งเข้าสำนักไม่กี่คน
ภายใต้การสั่งสอนของเหยียนเหย่ นางเข้าใจเส้นลมปราณปกติทั้งสิบสอง เส้นลมปราณพิเศษทั้งแปด และจุดชีพจรบนเส้นลมปราณทั่วร่างอย่างรวดเร็ว
จะจำไม่ได้ก็ไม่ได้กระมัง วิธีการสอนของเจ้าหมอนี่บ้ากามอย่างยิ่ง จุดไหนที่นางจำไม่ได้ มันก็จะผนึกเส้นลมปราณนั้นตอนที่โยนนางลงลั่วเจ๋อให้น้ำแข็งชะล้าง รอจนนางทะลวงได้เองจึงจะลอยขึ้นมาได้
นางต่อให้อยากจำไม่ได้ก็ยาก โชคดีที่นางในโลกปัจจุบันอย่างน้อยก็เคยเป็นผู้สอบมณฑลเจียงซู ไม่พูดเรื่องอื่น เรื่องท่องตำรานั้นคล่องแคล่วนัก
การถูกน้ำพุเย็นชะล้างวันแล้ววันเล่า ไม่เพียงแต่ฝึกหัวใจและปอดของนาง ทะลวงปอดที่อุดตันของนาง พลังในน้ำพุเย็นยังสามารถกดทับพลังลมปราณในตันเถียนที่ขึ้นเร็วเกินไปจนค่อนข้างเฝือฟู ทำให้นางมีรากฐานที่มั่นคงยิ่งขึ้น พร้อมกับหล่อหลอมร่างที่เปราะบางของนางไปด้วย
เหยียนเหย่เอ่ยแต่ว่า มีวันหนึ่งที่หลินตู้สามารถทวนกระแสขึ้นไปถึงยอดน้ำตกได้ ก็ไม่ต้องมาทนทุกข์ทรมานเช่นนี้ทุกวัน
วันนี้หลินตู้ฟาดหมัดเดียวทะลวงผิวน้ำแข็งอีกครั้ง เผชิญกับรอยยิ้มเปี่ยมความสนใจของอาจารย์บ้ากามของตน
“เจ้าก็เป็นอัจฉริยะเหมือนข้าแน่แท้”
หลินตู้กลอกตาใส่อย่างไม่ยั้งคิด
ขั้นตอนบำเพ็ญเซียนมีทั้งหมดเจ็ดขั้น ขั้นแรกคือขั้นหวงชูที่หลินตู้อยู่ จากนั้นตามลำดับคือ ขั้นฉินซิน, ขั้นเถิงอวิ๋น, ขั้นฮุยหยาง, ขั้นเฉียนหยวน, ขั้นอู๋เซี่ยง, ขั้นไท่ชิง แต่ละขั้นแบ่งเป็นสี่ย่อย ได้แก่ ต้น, กลาง, ปลาย, สมบูรณ์