เวยจื่อก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ จึงหันไปสบตากับหลินตู้
หลินตู้ส่ายหน้าเล็กน้อย เวยจื่อเข้าใจได้ทันที คิดว่านางตั้งใจจะปล่อยให้ศิษย์อาหลานไปลองเสี่ยงภัยด้วยตัวเอง
ไม่รู้ว่าเดินไปนานเท่าใด หยวนเย่ดูเหมือนจะทนความเงียบไม่ไหว จึงเอ่ยขึ้น "เซี่ยเอ้อ จากที่นายพูดเมื่อครู่ โหราจารย์คนนั้นเป็นผู้บำเพ็ญนอกรีต ข้าถึงเกาะเซียนก็แยกทางกับเขาแล้ว วิถีอันชอบธรรมของเรามีหน้าที่ปราบผู้บำเพ็ญนอกรีต"
"พวกเราเป็นพี่น้องกัน ไหนนายช่วยทำบุญให้ข้าหน่อยสิ?" หยวนเย่พูดไม่หยุด "นายให้ข้าฆ่าผู้บำเพ็ญนอกรีตที่ฆ่าคนบริสุทธิ์ ข้าจะช่วยนายตามหาคุณหนูตระกูลซ่งด้วยวิธีที่ถูกต้องตามครรลอง"
"แค่นายบอกวันเดือนปีเกิดมา ข้าทำวิชาตามวิญญาณได้ ถ้าไม่ได้ผลจริง ๆ ข้าจะขอให้ท่านอาจารย์อาและอาจารย์ใหญ่ช่วยคำนวณหาคนที่นายตามหา ข้ามีเคล็ดลับพิเศษที่ทำให้วิญญาณผูกพันกันได้ ทำให้คนที่ตายไปได้กลับมาเกิดใหม่และได้พบกันอีก นายเอาไหม?"
เสียงของหยวนเย่ก้องไปในอุโมงค์มืด ทว่าร่างกลับชนเข้ากับแผ่นหลังของเซี่ยอวี้อย่างไม่ทันตั้งตัว เขาเซถอยหลังไปหนึ่งก้าว ด้านหลังหนีจิ่นเซวียนที่เดินก้มหน้าอยู่ก็ชนเข้ากับเขาอย่างไม่ทันตั้งตัวเช่นกัน
หลินตู้กับเวยจื่อเดินอยู่ท้ายสุด จึงเอื้อมมือดึงจิ่นเซวียนไว้ทัน หยวนเย่ร้องอุทานด้วยความเจ็บ แล้วพบว่าเซี่ยอวี้ยืนนิ่งไม่ขยับ
บุรุษผู้นั้นร่างสูงใหญ่ เพียงแค่ยืนหันหลังอยู่ในอุโมงค์ก็แผ่ความกดดันอึมครึม
หยวนเย่กำลังจะบ่นเบา ๆ ก็ได้ยินเซี่ยอวี้เอ่ยเสียงทุ้มต่ำ
เขาพูดว่า "หยวนเย่ ไปเถอะ อย่าหันกลับมา"
หยวนเย่เด็กคนนี้ฟังคำเตือนมาตั้งแต่เด็ก พอเซี่ยอวี้เอ่ยปาก เขาก็ลากมือหนีจิ่นเซวียนวิ่งย้อนกลับไปอย่างสุดกำลัง
หลินตู้ยังไม่ทันตั้งตัว ก็เกือบถูกเจ้าพวกเด็กเวรสองคนนี้ชนจนเซถลา
หยวนเย่ยังไม่ลืมที่จะดึงนาง แต่ดึงไม่ออก
หลินตู้แม้ร่างกายจะอ่อนแอ แต่ก็ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้จนกายแกนกลางมั่นคงไม่สั่นคลอน
นางยิ้มพร้อมกล่าว "ฟังคำเตือนของพี่ชายที่ดีของเจ้าเถอะ อย่าหันกลับมา"