หลินตู้สะกดกลั้นแรงกดดัน หันไปทางในห้องโดยสาร "หยวนเย่ ซือฉิน เล่นอะไรก็ได้ สร้างความวุ่นวายให้จังหวะกระดิ่งทองแดง"
หยวนเย่หยิบซือฉินออกมาทันที นั่งลงกับพื้น หลับตาสีไวโอลินบรรเลงเพลงโศก
เสียงกระดิ่งทองแดงถูกทำลายจังหวะด้วยเสียงซือฉิน ทว่าหยวนเย่หาได้ผ่อนคลายดังที่เห็นภายนอกไม่ ปกติเพื่อแสดงท่าทางเคลิ้ม เขาจะจงใจหลับตา ขมวดคิ้ว สีหน้าบิดเบี้ยว แต่ยามนี้กลับเป็นเพราะใช้พลังเกินตัว ใบหน้าจากยัดไส้แป้งขาวย่นกลายเป็นจีบซาลาเปา
เยี่ยนชิงสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง "นั่นมันกระดิ่งทะลายค่ายกล?"
ใช้กระดิ่งนี้ทลายค่ายกล เป็นวิธีของเตียนหนาน
หลินตู้ไม่มีเวลาพอจะแบ่งสมาธิตอบคำถาม โยนสิ่งหนึ่งให้เขา "เยี่ยนชิง เฉียนชี"
เยี่ยนชิงรับไว้ จึงพบว่าเป็นหินหนานอู๋เทียนก้อนหนึ่ง
"เทียนอู๋ จุดไฟ หลีอู่" หลินตู้โยนสิ่งหนึ่งให้เซี่ยเทียนอู๋
จากนั้นคนทั้งหลายถูกหลินตู้บัญชาให้วิ่งไปทั่ว อย่างฝืนช่วยนางวางค่ายกลปิดล้อมกลุบไว้
หลินตู้ยืนอยู่ ณ ศูนย์กลางค่ายกล สีหน้าเรียบเฉยเช็ดเลือดที่ไหลซึมจากมุมปาก จากนั้นวางผลึกวิญญาณหนึ่งก้อน ใช้เรี่ยวแรงทั้งร่าง ภายใต้แรงกดดันของการต่อสู้ของนักบ่มเพาะระดับสูง บีบบังคับพลังวิญญาณออกมาเล็กน้อย กระตุ้นค่ายกล
แสงสีทองอ่อนปรากฏบนพื้นดิน ทอดขวางสลับเป็นรูปปากว้า จากนั้นลำแสงสีทองแปดต้นตั้งตรงขึ้น ดั่งกรงทองคำที่คว่ำลง ขังทั้งห้าคนไว้ภายในมั่นคง แรงกดดันดั่งไท่ซานทับศีรษะพลันสลายหายไป
คิ้วของหยวนเย่คลายลง จังหวะเพลงก็เร่งเร็วขึ้นทันใด
หลินตู้รับรู้ถึงกระแสพลังวิญญาณที่ปั่นป่วนภายในร่าง รู้สึกไม่ดีนัก จึงยกมือขึ้นกุมหัวใจอย่างควบคุมไม่ได้