สิ้นปีลมหนาว ทิวทัศน์เร่งรัดสู่ปีใหม่
หิมะใหญ่โปรยปรายจนเทือกเขาต่อเนื่องของสำนักอู๋ซ่างกลายเป็นทุ่งหิมะขาวโพลน
เสียงเคร้งดังขึ้น หิมะที่เกาะชายคาสะเทือนร่วงกราวลงมา ในโรงเก็บเครื่องมือการเกษตรที่ลมรั่วรอบทิศมีเสียงถอนหายใจสองระลอกดังขึ้น
“ใกล้เสร็จแล้วสินะ? วันนี้นัดกันลงเขาไปกินหม้อไฟดินเผาไม่ใช่หรือ? เนื้อแกะวิญญาณแล่บางเฉียบจุ่มลงไปจิ้มซอสงาลงไปห่อในขนมปังงา เฮ้อ พูดต่อไม่ได้แล้ว ท้องร้องดังกว่าเสียงลมอีก”
หยวนเย่ขยี้มือที่ทำงานไม้มานานเกินไปแล้วเป่าลมร้อนใส่ฝ่ามือ ก่อนจะขยี้หูที่แข็งทื่อเพราะลมหนาว
หลินตู้เติมเต็มค่ายกลให้วิทยุทธภัณฑ์ที่ผ่านศึกมามากและบอบช้ำเป็นรอยแผลทั่วกายเป็นครั้งสุดท้าย แล้วจึงชักมือกลับ “นัดลงเขาด้วยกันตอนฉื้อไม่ใช่หรือ? ตอนนี้ยังเช้าอยู่”
“หิมะตกหนักจนแยกกลางวันกลางคืนไม่ออก”
หยวนเย่กระโดดขึ้นหมุนปรับไข่มุกเรืองแสงบนโคมแก้วแปดเหลี่ยม แสงอ่อนโยนอ่อนหวานส่องสว่างมุมโกดังเล็ก ๆ ตรงนั้นมีเครื่องมือการเกษตรนานาชนิดกองซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบ
เมื่อกระตุ้นด้วยพลังวิญญาณก็สามารถไถหว่านรดน้ำใส่ปุ๋ยกำจัดแมลงได้เอง หลากหลายชนิด งดงามตระการตา ทว่าพอส่องดูก็เห็นร่องรอยการซ่อมแซมปะติดปะต่อเพื่อใช้ต่อไปอีกปีอย่างชัดเจน
หลินตู้คาบแท่งผลึกเรืองแสงไว้ในปากเพื่อให้ความสว่าง หรี่ตาลง ใช้แหนบตรวจสอบเส้นทางค่ายกลอย่างตั้งอกตั้งใจ
หยวนเย่จำต้องหยิบเลื่อยกับไม้ขึ้นมาอีก เหยียบขาขึ้นบนม้านั่งเตี้ยแล้วเลื่อยดังครืด ๆ
ผู้บำเพ็ญไม่มีธรรมเนียมฉลองปีใหม่ แต่วันนี้คือวันสุดท้ายของปีเก่าจริง ๆ สิ่งเดียวที่แสดงความคึกคักของปีใหม่ได้ก็คือกิจกรรมต่าง ๆ ที่ร้านค้าในเมืองต่าง ๆ จัดขึ้นเพื่อกระตุ้นให้คนจับจ่าย