เหวินฝูยังคงทบทวนอยู่อย่างไม่หยุดหย่อน "เป็นไปได้อย่างไร? ร่างหลักไปที่นั่นไม่พบสิ่งผิดปกติแม้แต่น้อย..."
เขาเริ่มรำลึกถึงร่างหลักของเหวินฝูที่เคยเข้าไปในพลังต้นกำเนิดของพลังมาร หลอมร่างหลิวแดงให้กลายเป็นมาร ตั้งแต่นั้นมาจึงดำรงชีวิตด้วยการดูดกลืนพลังมาร อาศัยอยู่ที่เมืองฟ่านเชียนเป็นเวลานาน และได้พบกับผู้คนอื่นๆ ที่หลบหนีออกมาจากหลันจวี้เจี้ย
เหล่าผีจากหลันจวี้เจี้ยเหล่านั้นพยายามแสวงหาทางหลุดพ้นจากภาวะที่ต้องติดอยู่ในร่างปีศาจหลิว ซึ่งกระหายเลือดและเนื้อ แต่ไม่อาจก้าวข้ามขั้นทะยานสู่สวรรค์ได้ ปรารถนาจะได้เดินภายใต้แสงตะวันอีกครั้ง
เหวินฝูอาศัยจังหวะนั้น แสร้งทำเป็นเจ้าเมืองออกมาพบและแสดงตัวว่าเป็นพวกเดียวกัน กลายเป็นผู้อยู่เบื้องหลังทุกสิ่งทุกอย่าง ในเวลานั้นมารร้ายเฉียนหยู่ได้ถือกำเนิดขึ้นอย่างเด่นชัด ล้มเหลวผู้แข็งแกร่งแห่งแดนมารไปหลายต่อหลายครั้ง
ในเวลานี้ สายตาของเหวินฝูก็ตกอยู่ที่ตัวเฉียนหยู่
เพียงแค่กำลังของคนพวกนี้จากหลันจวี้เจี้ยยังไม่พอ สวรรค์กำลังอ่อนแอลงเรื่อยๆ หากคิดจะปกป้องเขตแดนวิญญาณ และครอบครองกำลังจากทุกฝ่ายอย่างรวดเร็ว ก็จำเป็นต้องเลือกเป้าหมายขึ้นมาหนึ่งตัว เป็นตัวที่ยืนอยู่ตรงข้ามกับผู้บำเพ็ญวิญญาณโดยสิ้นเชิง และสามารถผลักออกไปเป็น "ผู้ร้ายตัวจริง" ได้ทุกเมื่อ
หลังจากนั้น เหวินฝูก็เป็นพันธมิตรกับเฉียนหยู่ มอบเศษเสี้ยวของสวรรค์ให้ ช่วยให้เขานั่งบัลลังก์จอมมารได้อย่างมั่นคง ส่วนตัวเองก็ได้เป็นเจ้าเมืองแห่งเมืองฟ่านเชียน
พลังต้นกำเนิดของพลังมารยิ่งรั่วไหลออกมามากขึ้นเรื่อยๆ ยืนยันว่าสวรรค์แห่งเขตแดนนี้กำลังจะถล่มลงมา เหวินฝูเพื่อบรรเทาความกดดันให้แก่สวรรค์แห่งต้งหมิงเจี้ย มองดูจำนวนผู้บำเพ็ญวิญญาณที่มากที่สุดเป็นประวัติการณ์ จึงตัดสินใจอย่างหนึ่ง
ศพของชาวบ้านที่ถูกมารร้ายสังหารหมู่เริ่มถูกเหวินฝูนำกลับไปทำการทดลอง เริ่มแรกใช้ศพคนตาย แต่คนตายก็หนีไม่พ้นการเกิดใหม่เวียนว่ายตายเกิด เหวินฝูจึงตัดสินใจใช้คนเป็นดัดแปลง