หลินตู้กลับมายังตำหนักบนยอดเขาหลัก เห็นเทียนอู๋ที่อดหลับอดนอนมาเจ็ดวันเจ็ดคืนแต่ยังตื่นตัวสุดขีดกำลังพูดคุยอยู่ในตำหนัก นางเฟิ่งเฉาเห็นหลินตู้มา ก็ยิ้มพลางกล่าว "พวกเรากำลังพูดกันอยู่ ว่าเมื่อคิดวิธีออกมาได้แล้ว ก็ควรไปตามหาพวกมารร้ายที่ถูกสร้างขึ้นมา จับพวกมันให้หมด แล้วจัดพิธีปราบมารสักครั้ง"
"ได้" หลินตู้พยักหน้า "ปัดกวาดพื้นที่โดยรอบ แล้วบุกทำลายถ้ำของมัน เมื่อจับได้ก็จัดการพร้อมกัน และประกาศเรื่องนี้ให้ทุกคนรู้ จะได้เป็นการตอบแทนทุกคนด้วย"
เฟิ่งเฉาพอใจอย่างยิ่ง มองหลินตู้แล้วยิ่งเห็นว่าคนผู้นี้ช่างไว้ใจได้ ไว้ใจได้จริง ๆ
"เช่นนั้น เรื่องนี้ก็มอบให้เจ้าจัดการ..."
หลินตู้พูดแทรกขึ้นก่อนที่นางเฟิ่งเฉาจะพูดจบ "เรื่องนี้ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้ แต่กระนั้น... เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับคนจะทำ อาจารย์ของข้ายังรอให้ข้าไปส่งงานอยู่เลย"
นางเหลือบมองเทียนอู๋แล้วกล่าว "ข้าว่าเรื่องจัดพิธีปราบมาร หลานศิษย์ใหญ่มีความเชี่ยวชาญกว่า เรื่องพวกนี้มอบให้เขาจัดการดีแล้ว ข้ายังเป็นแค่เด็ก"
หลินตู้พูดจบก็ลุกขึ้น "เมื่อครู่ข้าถูกอาจารย์รั้งไว้ที่หอตำรา ข้าก็แค่คิดถึงเรื่องนี้จึงมาดูสถานการณ์ ตอนนี้วิธีแก้ไขคิดออกแล้วจริง ๆ ข้ากลับไปรับโทษละ เอาเถอะ แล้วเจอกัน"
นางมารวดเร็ว หนีก็เร็วกว่าคนอื่นเช่นกัน
เฟิ่งเฉาทำได้เพียงส่ายหน้าอย่างจนใจ มองหลินตู้วิ่งหนีไปไกลแล้วหันไปทางเทียนอู๋ "ข้าบอกแล้วว่าหล่อนยังเป็นเด็ก พอรู้ว่าจะต้องทำงานก็รีบหนี"