หลินตู้เดินนำเหยียนเหย่ไปพลางพูดพลาง ตั้งแต่กระดูกเทพที่ถูกมารร้ายเก็บได้จากพลังต้นกำเนิดของพลังมาร ไปจนถึงสิ่งที่หลินถวนค้นพบ ค่อย ๆ เดินลงบันไดหินของเนินเขาเล็ก ๆ
“หากจินตนาการว่าพลังต้นกำเนิดของพลังมารเป็นท่อระบายน้ำเสีย ปลายท่อด้านหนึ่งจะต้องอยู่ที่เขตแดนบนอย่างแน่นอน ส่วนอีกทางออกหนึ่งอยู่ในต้งหมิงเจี้ยของเรา วิชาเขตอาคมผนึกแห่งเขตแดนบนที่หลงเหลืออยู่บนกระดูกเทพ ตกมายังต้งหมิงเจี้ยของเรา ก็พิสูจน์ข้อนี้ได้”
“หลายวันมานี้ข้าค้นคว้าจารึกบนเศษศิลาที่หลงเหลือจากยุคความมืดมัวโบราณ และบันทึกการแยกของพันพิภพหลังจากเทพโบราณกลับสู่สวรรค์ ค้นต่อมาจนถึงตำราประวัติศาสตร์ทั้งหมดของต้งหมิงเจี้ยในยุคเริ่มแรก ส่วนใหญ่เป็นบันทึกนอกตำราและตำนานพื้นบ้าน”
นางพูดพลางหยิบสมุดเล่มเล็ก ๆ ออกมา “ข้ายังค้นพบแผนที่ต้งหมิงเจี้ยที่บันทึกไว้เก่าแก่ที่สุดในตำราประวัติศาสตร์ นำมาเปรียบเทียบกับแผนที่ต้งหมิงเจี้ยในปัจจุบัน ข้าพบว่าบริเวณที่แดนมารเคยตั้งอยู่ เดิมทีเป็นที่ราบอันอุดมสมบูรณ์และพื้นที่เนินเขามาก มีความเหมาะสมแก่การอยู่อาศัย”
“ในยุคแรกเริ่มเคยมีผู้คนกลุ่มหนึ่งอาศัยอยู่ที่นั่น จนกระทั่งดวงตาบาปปรากฏขึ้น”
“บันทึกนอกตำราบันทึกไว้ว่า เทพเจ้าทั้งหลายล่วงลับ กฎเกณฑ์ถูกจัดระเบียบใหม่ ราวพันปีต่อมา ดวงตาบาปปรากฏขึ้น หลั่งเลือดและน้ำตา กลายเป็นสิ่งชั่วร้าย กินไม่เลือก ฆ่ากันเอง ควันดำกรุ่นโชก แผ่คลุมไปทั่วพันลี้ ราษฎรนับหมื่นอพยพทั้งครัวเรือน”
“แม้ความเข้าใจของผู้บำเพ็ญโบราณจะจำกัด ตำนานก็มีส่วนแต่งเติมอยู่บ้าง” หลินตู้พูดพลางปิดสมุดลง “แต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่ใจได้ ดวงตาบาปนี้ มาจากเขตแดนบนจริง ๆ และมารร้าย ก็ไม่ใช่สิ่งที่สวรรค์แห่งพิภพนี้ให้กำเนิด ดูเหมือนเป็นสิ่งที่ตกลงมาจากเขตแดนบนมากกว่า”