รุ่งเช้าวันที่สอง ทุกป้อมต่างได้รับโอสถกำจัดมารและน้ำยาบำรุงร่างกายจากเหล่าผู้บำเพ็ญสำนักอู๋ซ่าง ทั้งยังช่วยซ่อมแซมบาดแผลภายในและเสริมพลัง ผู้คนที่ดื่มต่างพากันชมเปราะว่าดีนัก
ผู้คนล้วนกล่าวว่าสำนักถงเทียนและสำนักอู๋ซ่างมีน้ำใจงาม แต่มิรู้เลยว่าการดื่มเพียงครั้งเดียวกลับก่อเรื่องวุ่นไปทั่ว
ปีศาจใหญ่แห่งชนเผ่าปีศาจตนหนึ่งไม่คิดจะดื่ม แต่ถูกหูโยวที่มาช่วยเหลือและนักค่ายกลปีศาจซิงหลิวที่อยู่ ณ ที่นั้นร่วมกันลวงให้ดื่มเข้าไป ทันใดนั้นก็มีพลังมารพลุ่งพล่านออกมาราวกับควันดำ
ผู้คนต่างตกตะลึง เข้าควบคุมร่างผู้นั้นไว้ทันที
เมื่อหลินตู้รีบไปถึง ก็ประจันหน้ากับดวงตาสองคู่ที่ขนาดไม่เท่ากัน แต่ทั้งคู่กลับเฉียบคมดุจมีเล่ห์เหลี่ยม
หูโยวขยี้มือและยิ้มให้หลินตู้แต่ไกล ซิงหลิวก็โบกมือเรียกนาง "ข้ารู้มาตั้งแต่แรกว่านี่คือความคิดเจ้า!"
พวกเขาต่อสู้ตลอดทั้งคืน กว่าจะสังหารมารร้ายที่ล้อมอยู่ได้ทั้งหมด ยับยั้งค่ายกลที่ปิดผนึกไว้ได้ และแล้วสำนักอู๋ซ่างก็ส่งน้ำยาชามนี้มาให้ ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกผิดปกติ
ชนเผ่าปีศาจนิสัยตรงไปตรงมา แทบไม่ถืออดอาหาร การมีสิ่งใดให้ก็ย่อมดื่ม และน้ำยานี้เข้มข้นหอมหวาน พลังลมปราณบริบูรณ์ เห็นทันทีว่าเป็นของดี ยิ่งเป็นยาขับพลังมารในกายโดยเฉพาะ ปีศาจตนใดที่ไม่ดื่มย่อมผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด