ในเมื่อถูฟางจื้อยอมให้หลานสาวทิ้งการเรียนเพื่อจับคู่กับต้วยเฟิง แสดงว่าต้วยเฟิงคนนั้นต้องเป็นบุคคลไม่ธรรมดาแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนที่หลงเฉินทักทายถูเหวินจิ้นเมื่อครู่ โดยเฉพาะตอนที่หลงเฉินบอกว่าหลานสาวของเขาเป็นดาวประจำโรงเรียน หลงเฉินก็เห็นได้ชัดว่าสีหน้าของถูฟางจื้อดูไม่เป็นธรรมชาติอยู่บ้าง
บางทีถูฟางจื้ออาจกลัวว่าหลงเฉินจะคิดเกี้ยวหลานสาวของเขาก็ได้
“น้องหลงเฉิน เชิญนั่งเร็ว!” เมื่อเข้ามาในห้องอาหาร บนโต๊ะก็มีอาหารเลิศรสวางเต็มแล้ว ถูฟางจื้อรีบเชิญหลงเฉินรับประทานอาหาร
“ขอบคุณครับ ไม่ต้องเกรงใจ”
ตอนนั้นเอง หญิงชราคนหนึ่งก็เดินออกมา คุกเข่าลงต่อหน้าหลงเฉินแล้วกล่าวว่า “แพทย์เทวดา ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉันไว้”
หญิงชราคนนี้ก็คือคนที่หลงเฉินช่วยไว้บนรถโดยสารประจำทางในวันนั้น
“ไม่เป็นไรครับคุณยาย การช่วยชีวิตคนเป็นหน้าที่ของหมออยู่แล้ว” หลงเฉินประคองหญิงชราขึ้นมา
ถูเหวินจิ้นเดินเข้ามาด้วย แล้วถามอย่างตกใจว่า “คุณย่า เขาเป็นคนช่วยคุณย่าไว้เหรอคะ?”
“ใช่แล้ว เหวินจิ้น ดูเขาสิ ยังเรียนมหาวิทยาลัยอยู่แท้ ๆ แต่วิชาแพทย์กลับเก่งกาจขนาดนี้”