ขณะนี้ เว่ยเทียนที่ยังคุกเข่าอยู่บนพื้นโกรธจนตัวสั่น หลงเฉินอุตส่าห์ยอมไว้ชีวิตตระกูลเว่ยสักครั้ง แต่กลับมีอูเทียนเห่า หัวหน้าอันธพาลท้องถิ่นที่พึ่งพาตระกูลเว่ย เอาชื่อตระกูลเว่มาข่มขู่หลงเฉิน แถมยังยกชื่อของตัวเองมาอ้างอีก หากทำให้หลงเฉินโกรธขึ้นมา การตัดนิ้วสามนิ้วของเขาเมื่อครู่ก็เสียเปล่าน่ะสิ
เว่ยเทียนโกรธจนอยากฆ่าอูเทียนเห่าให้ตายคามือ
หลงเฉินกล่าวว่า “นึกว่าใคร ที่แท้ก็พ่อโง่ ๆ ของอูเหวินเชียงนี่เอง”
ขณะนี้ใบหน้าอูเทียนเห่าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ เขาชี้หน้าหลงเฉินพลางกล่าวว่า “ไอ้หนู วันนี้ฉันจะทำให้แกต้องชดใช้ราคาอย่างสาสม แกจะต้องรับผิดชอบกับความกร่างของตัวเอง”
หลงเฉินแค่นเสียง คนระดับปลายแถวพวกนี้ไม่มีค่าพอให้เขาเสียเวลาด้วย เขายังต้องไปซื้อคอมพิวเตอร์ที่ห้างไอที ในเมื่อเป็นคนของตระกูลเว่ย ทำไมไม่ปล่อยให้เว่ยเทียนจัดการเองล่ะ
หลงเฉินหันไปถามเว่ยเทียนที่ยังคุกเข่าอยู่ทันทีว่า “อูเทียนเห่าคนนี้ เป็นคนสำคัญของนายหรือ”
“ไม่ครับ ไม่ครับ ท่านหลง ผมไม่รู้จักเขา” เว่ยเทียนรีบส่ายหน้า