“มาที่นี่มีธุระอะไรหรือ?” หลี่ว่านโจวแสดงท่าทีไม่ต้อนรับ เพราะเขาดูออกว่าอีกฝ่ายต้องมาตามจีบลูกสาวของเขาอยู่แล้ว เดิมทีก็กำลังกลุ้มใจกับความสัมพันธ์ระหว่างหลงเฉินกับหลี่ชิงเอ๋อร์อยู่พอดี ตอนนี้ยังมีคนมาจีบเพิ่มอีกคน ช่างเป็นการสร้างความวุ่นวายจริง ๆ
“คุณลุงครับ คืออย่างนี้ครับ ผมชอบหลี่ชิงเอ๋อร์มากจริง ๆ ผมอยากขอให้คุณลุงอนุญาตให้ผมคบกับหลี่ชิงเอ๋อร์ครับ”
หลี่ชิงเอ๋อร์ขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอไม่คิดเลยว่าหมอนี่จะตามมาถึงบ้าน ก่อนหน้านี้เธอปฏิเสธเขาไปแล้วตอนอยู่ที่มหาวิทยาลัย
“ขอโทษด้วย ลูกสาวของฉันมีสามีแล้ว” หลี่ว่านโจวกล่าวเสียงเย็นชา
แต่หนุ่มนักเขียนผู้นั้นกลับไม่มีทีท่าว่าจะถอดใจเลยแม้แต่น้อย
“คุณลุงครับ ผมรู้ว่าคนที่คุณลุงพูดถึงคือใคร เขาเป็นสามีเด็กเลี้ยงที่คุณลุงรับมาเลี้ยงตั้งแต่เด็ก ผมเคยสืบเรื่องนี้มาก่อน แล้วก็เคยได้ยินหลี่ชิงเอ๋อร์พูดด้วยว่าเธอไม่ได้ชอบผู้ชายคนนั้นเลย ขอเวลาผมสักหนึ่งนาที ให้ผมได้แนะนำตัวเองให้คุณลุงรู้จักได้ไหมครับ?” หนุ่มนักเขียนผู้นั้นยังคงตื๊อไม่เลิก
“ได้สิ อยากพูดอะไรก็พูดมา” หลี่ว่านโจวแค่นเสียงเบา ๆ คล้ายอยากดูว่าหมอนี่มีความมั่นใจอะไรถึงกล้ามาตามจีบหลี่ชิงเอ๋อร์