ถังเสี่ยวเทียนขมวดคิ้วเล็กน้อย “ใครเป็นคนเขียนล่ะ?”
“อยู่ใกล้เพียงตรงหน้า กลับไกลสุดขอบฟ้า ผู้เขียนเรื่องนี้ก็คือหลงเฉิน”
ถังเสี่ยวเทียนแค่นเสียงเย็นชา “เป็นไปได้ยังไง?”
“จะเชื่อหรือไม่ก็แล้วแต่นาย เอาจริง ๆ ตอนแรกผมก็ไม่เชื่อเหมือนกัน อยากปฏิเสธแทบแย่ แต่ความจริงก็คือความจริง ช่างเถอะ ถังเสี่ยวเทียน ตอนแรกผมไม่อยากทำให้นายเสียหน้า แค่รู้สึกอายแทนนายเท่านั้น เพราะงั้น…!”
ในตอนนั้นเอง หลี่ว่านโจวก็แค่นเสียงเย็นชาแล้วกล่าวว่า “นักเรียนคนนี้ ผมยังมีอีกเรื่องจะบอก หลงเฉินไม่เพียงมีความสามารถเท่านั้น แต่ยังมีพรสวรรค์ด้านการฝึกยุทธ์ด้วย ฝีมือของเขาตอนนี้อยู่ในระดับชั้นเลิศแล้ว นายคิดว่าตัวเองเก่งกว่าเขาหรือ? ถ้ายังรู้จักเจียมตัว ก็รีบไปเดี๋ยวนี้ ต่อไปอย่ามารบกวนลูกสาวผมอีก”
ถังเสี่ยวเทียนยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น
เขาพึมพำกับตัวเองว่า “ทำไมถึงเป็นแบบนี้?”
“หลิวหมา ส่งแขก” หลี่ว่านโจวตะโกนเสียงดัง
หลิวหมารีบเข้ามาเชิญถังเสี่ยวเทียนออกไป
ถังเสี่ยวเทียนสายตาเหม่อลอย ก้มหน้าก้มตาเดินจากไปอย่างห่อเหี่ยว ดูท่าจะหมดกำลังใจไม่น้อย ผู้เขียนเทพมังกรตื่นขึ้นกลับเป็นหลงเฉิน คนที่เขาเคยด่าว่าไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง