สายตาของฟางอวี๋จับจ้องอยู่ที่เรียวขาเนียนละเอียดไร้ที่ติคู่นั้น
เรียวขาหยก!
ขาคู่นี้ให้เขาเล่นได้ทั้งชีวิต!
สมแล้วที่ได้ชื่อว่าเป็นเทพธิดาน้ำแข็งแห่งเจียงต้า รูปร่างช่างดีงามเกินต้าน
ตัวเจียงนี่อี้เองก็มีทรวดทรงองค์เอวที่งดงามอยู่แล้ว ประกอบกับชุดนอนลูกไม้สีม่วงตัวนี้ที่สวมอยู่ ยิ่งขับเน้นให้มีอะไรบางอย่างที่เหมือนจะทะลักออกมา
สีม่วงช่างมีเสน่ห์เย้ายวนใจจริง ๆ
เจียงนี่อี้สังเกตเห็นว่าสายตาของฟางอวี๋กำลังมองไปยังจุดใดจุดหนึ่ง เธอรีบเอามือปิดแล้วพูดว่า "มองอะไร? ไอ้โรคจิต!"
ฟางอวี๋เผยรอยยิ้มใสซื่อไร้พิษภัย "อาจารย์ครับ ในฐานะนักเรียน ผมจะมีเจตนาร้ายอะไรได้ล่ะครับ? อาจารย์คิดว่าผมเลวร้ายเกินไปแล้วนะ แล้วก็บอกแล้วไงว่าเราเป็นสามีภรรยากัน เราไม่ได้เห็นกันมาหมดแล้วเหรอครับ..."
เจียงนี่อี้ถึงกับใบหูแดงซ่านขึ้นมาทันที "หุบปาก! ไอ้โรคจิตตัวน้อยเอาแต่พูดจาแบบนี้!"
หลังจากฟางอวี๋เดินเข้าประตูมา ก็ปิดประตูแล้วจู่ ๆ ก็เอื้อมแขนไปโอบเอวเจียงนี่อี้ไว้ ก้มหน้าเข้าไปใกล้เธอ
"นะ...นี่...นี่คุณ...กลางวันแสก ๆ จะทำอะไรอาจารย์ของคุณน่ะ?" เจียงนี่อี้ตกใจลนลานขึ้นมาทันที เธอไม่คิดว่าฟางอวี๋จะจู่โจมแบบนี้
"ก็ที่รักบอกผมเองไม่ใช่เหรอครับว่าจะต้องปรับตัวกับการอยู่ด้วยกันก่อน?"
ฟางอวี๋ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย สูดดมกลิ่นหอมอ่อน ๆ บนตัวเธอ เหมือนกับกลิ่นในคืนนั้นไม่มีผิด
"สามีภรรยากันก็หยอกล้อกันบ้างก็เป็นเรื่องปกตินี่ครับ?"