ไม่รู้ว่าฟางอวี๋มายืนอยู่ข้างหน้าเจียงนี่อี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เขาบังเธอไว้ด้านหลังอย่างมิดชิด
สีหน้าอ่อนโยนที่เคยมีในยามปกติหายไป ดวงตาเย็นชาจับจ้องกู้หมิงหย่วนไม่วางตา บรรยากาศรอบตัวกดดันจนน่าขนลุก
กู้หมิงหย่วนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะสบถออกมา “แกเป็นใครวะ”
เขามองสำรวจเสื้อผ้าของฟางอวี๋ตั้งแต่หัวจรดเท้า ดูออกว่าไม่ใช่คนรวย
แววตาเต็มไปด้วยความดูถูก “น้องชาย เล่นบทพระเอกช่วยสาวไม่ใช่แบบนี้หรอกนะ...”
ฟางอวี๋ตอบ “อะไรนะ หูหนวกรึไง ฉันบอกให้แกไสหัวไปไม่ได้ยินเหรอ”
เจียงนี่อี้มองแผ่นหลังของฟางอวี๋นิ่งงัน หัวใจเต้นแรงจนจังหวะผิดไปหนึ่งที
เธอยื่นมือไปดึงชายเสื้อของฟางอวี๋ไว้เบาๆ โดยไม่รู้ตัว
กู้หมิงหย่วนถาม “เจียงนี่อี้ เขาเป็นใคร”
เจียงนี่อี้พูดเรียบๆ “เขาเป็นสามีของฉัน ที่เขาพูดไม่ผิดหรอก หูแกหนวกไปแล้ว”
กู้หมิงหย่วนมองเจียงนี่อี้ด้วยความตกใจสุดขีด “เธอว่าไงนะ เขาเป็นสามีเธอ”
เป็นไปได้ยังไง ต้องหลอกกันแน่ๆ
เขาตามจีบเจียงนี่อี้มานาน รู้ดีว่าเธอไม่เข้าใกล้ผู้ชายง่ายๆ การมีแฟนยังแทบเป็นไปไม่ได้ นับประสาอะไรกับการแต่งงาน
ต้องจงใจแน่ๆ พูดแบบนี้ให้เขาถอยเองสินะ
ขอโทษที เขาไม่เชื่อหรอก
กู้หมิงหย่วนพูด “เจียงนี่อี้ จำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ หาไอ้หนุ่มหน้าตาดีมาสวมบทสามี คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ”
ก่อนที่เจียงนี่อี้จะทันตอบ ฟางอวี๋ก็ยิ้มบางๆ “ขอโทษนะลุง แกลจะเชื่อหรือไม่ก็ไม่สำคัญ เพราะมันไม่ได้เปลี่ยนความจริง ต่อไปขออย่าได้มายุ่งกับภรรยาของผมอีก”