ฟางอวี๋: !!!
เจียงนี่อี้จับมือเขาเองงั้นเหรอ?
ถึงทั้งคู่จะจดทะเบียนกันแล้ว แต่ความสัมพันธ์ก็ซับซ้อนมาตลอด หลังจากคืนนั้น ก็ไม่เคยมีใครเป็นฝ่ายเริ่มสัมผัสใกล้ชิดอะไรอีกเลย
อีกอย่างสองคนนี้แต่งงานกันโดยไม่ได้คบหากันก่อน เรื่องที่คู่รักควรทำก็เลยไม่เคยได้ลองทำ
เหมือนกับไม่ได้ผ่านด่านมือใหม่ แต่จะต้องเคลียร์เกมเลย
มือของอาจารย์เจียงนุ่มและลื่นมาก สัมผัสแล้วนิ่มนวล ลูบแล้วละเอียดลออ ติดใจนิดๆ
ฟางอวี๋ก้มมองมือที่ถูกเธอจับไว้ นิ้วเธอเรียวยาว
วันนี้เธอใส่เสื้อยืดสีขาวเรียบๆ ปกเสื้อเผยให้เห็นไหปลาร้าสวยงาม เอวบางเฉียบ เธอก้มหน้าตลอด เส้นผมสีดำสนิทปล่อยลงมาปรกครึ่งใบหน้า มองเห็นแค่คางเล็กกับปลายหูแดงจัด
หัวใจของเจียงนี่อี้ก็เต้นไม่หยุดเหมือนกัน นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเชิงรุกจับมือผู้ชาย
แต่เธอก็ยังฝืนทำเป็นสงบ แกล้งทำเป็นมีประสบการณ์ (ที่จริงคือมือใหม่สุดๆ)
รู้สึกว่ามือของสามีตัวน้อยใหญ่มาก เขาว่ากันว่าคนมือใหญ่ทำอาหารเก่งจริง
ดูตอนนี้แล้วน่าจะจริง เป็นเรื่องจริง
เดี๋ยวนะ มันเหลือเชื่อจริงๆ!
เจียงนี่อี้ เธอกำลังคิดอะไรอยู่? เธอนี่เริ่มทะลึ่งขึ้นทุกวันแล้วนะ!
ไม่สิ เธอทะลึ่งกับสามีตัวเองหน่อยจะเป็นอะไรไป? ไม่ผิดกฎหมายซะหน่อย!
แค่จับมือเอง ใจเย็นๆ...
เธอจะเสียเชิงรุกให้ไม่ได้เชียวนะ!
ฟางอวี๋แสร้งทำเป็นเด็กหนุ่มใสซื่อ หน้าแดงเขิน: "อาจารย์จัง เราเป็นแค่เพื่อนธรรมดากันไม่ใช่เหรอครับ? จับมือกันแบบนี้ได้จริงๆ เหรอ?"
เจียงนี่อี้ไม่ยอมน้อยหน้าโต้กลับ: "เรื่องที่เลยเถิดกว่าจับมือยังเคยทำมาแล้ว ตอนนี้จะมาแอ๊บใสซื่อเป็นเด็กน้อยเชียว?"