ฟางอวี๋รีบไกล่เกลี่ยทันที “คุณย่าช่างมีอารมณ์ขันจริง ๆ”
คุณย่าเจียงพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ อีกสักพักฉันจะเอาสูตรลับนั่นมาให้ แล้วพวกเธอค่อยลองดู”
เจียงนี่อี้: ……
ถึงตอนนี้เธอจะดูเหมือนไม่เป็นอะไร แต่ความจริงใจเธอหลุดลอยไปตั้งนานแล้ว
ตอนนี้เธอไม่รู้จะทำหน้ายังไงใส่ฟางอวี๋แล้ว คุณย่าคนนี้ทำไมไม่ไว้หน้าเธอเลยสักนิด!
ฟางอวี๋สัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง จึงพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ได้ครับ คราวหน้าคุณย่าเอามาให้แล้วกัน ส่วนเรื่องจะมีหรือไม่มีลูกก็ต้องดูโชคด้วยไม่ใช่เหรอครับ?”
“ผมกับเจียง… ไม่ใช่ ผมกับภรรยาจะพยายามให้เต็มที่ แค่ว่าบางทีเวลาอยู่ด้วยกันก็น้อยจริง ๆ มีแค่วันหยุดสุดสัปดาห์ถึงมีเวลาลองกันมากขึ้นอีกหน่อย…”
เจียงนี่อี้: ???
เธอเบิกตากว้างมองฟางอวี๋ แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
ไอ้โรคจิตนี่มันพูดอะไรออกมา?
ที่บอกว่าวันหยุดมีเวลาลองมากขึ้นนี่มันหมายความว่าไง? หมอนั่นอยากมีลูกขึ้นมาจริง ๆ หรือ?
ชั่วพริบตาเดียวสมองเธอก็ยุ่งเหยิง เริ่มคิดฟุ้งซ่านไปต่าง ๆ นา ๆ
ถ้ามีลูกจริง ๆ ลูกชายจะชื่ออะไร ลูกสาวจะชื่ออะไรดี?
คุณย่าเจียงเข้าใจสิ่งที่ฟางอวี๋สื่อในพริบตา ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มยินดี “อ้าว วันนี้รบกวนพวกเธอเสียแล้ว จู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้ว่ามีธุระต้องไปต่อ เพื่อนเก่าชวนไปเล่นไพ่นกกระจอก ขาดคนหนึ่งคน พวกเธอไปตามสบายเถอะ ฉันไปก่อนแล้ว”