เจียงนี่อี้สงสัยอย่างหนักว่าสามีตัวน้อยของเธอมีปัญหาด้านสติปัญญาอยู่บ้าง
ไม่นาน ฟางอวี๋ก็กวาดกับข้าวและข้าวหมดเกลี้ยง
เขาเรอออกมาอิ่มหมี แล้วลูบท้องที่ป่องขึ้นมา ซิกแพ็กแทบหายไปเลย
เขาคิดว่านี่เป็นมื้อที่อร่อยที่สุดในช่วงนี้ อร่อยกว่าโรงอาหารของมหาวิทยาลัยเป็นหมื่นเท่า!
สมัยอยู่มหาวิทยาลัย ทุกวันก็มีแต่ไก่ตุ๋นเหลืองกับไก่เผ็ดหม้อดิน แถมกับข้าวซ้ำ ๆ เดิม ๆ
ถึงจะบอกว่ารสชาติไม่เลวราคาก็ถูก แต่เทียบกับฝีมืออาจารย์เจียงแล้ว ฟ้ากับเหวเลย!
ฟางอวี๋: "เดี๋ยวผมล้างจานเองครับ อาจารย์ไปพักก่อนเถอะ"
เจียงนี่อี้อดถอนใจไม่ได้: "ตอนแรกฉันกะว่าจะทำมื้อเย็นไว้ด้วยเลย ไม่นึกว่าเธอจะกินจุขนาดนี้ กวาดไปสี่อย่างหมด……"
ฟางอวี๋หัวเราะเขิน ๆ "ไม่ใช่ความผิดผมจริง ๆ นะ ฝีมืออาจารย์อร่อยเกินไปต่างหาก"
เจียงนี่อี้ไม่ได้ใจแคบหรอก แค่ของสดที่บ้านหมดพอดี ถ้าตอนเย็นจะทำกับข้าวก็ต้องออกไปซื้อของ
"ไม่ได้ว่าเธอสักหน่อย แค่ของที่บ้านหมดน่ะ"
นี่เป็นปริมาณสองวันของเธอแท้ ๆ ไม่คิดว่าสามีตัวน้อยจะกินหมดในมื้อเดียว
ฟังแล้วฟางอวี๋รู้สึกเกรงใจ "งั้นคืนนี้ผมเลี้ยงข้าวอาจารย์ข้างนอกนะครับ?"
เจียงนี่อี้นิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วมุมปากยกขึ้น: "นี่เธอชวนฉันออกเดทหรือเปล่า?"
ฟางอวี๋ยิ้มบาง: "ครับ ให้คิดแบบนั้นก็ได้ งั้นอาจารย์มีเวลาออกเดทกับผมไหมครับ?"
ดวงตาสวยของเจียงนี่อี้แวววาวด้วยความหยอกเย้า เอามือซ้ายเท้าคางมองฟางอวี๋
"แต่ฉันว่าเธอชวนยังไม่เป็นทางการพอนะ"
"งั้นผมก็จะชวนให้เป็นทางการกว่านี้"
"เพื่อดำเนินการอย่างลึกซึ้งในการร่วมสร้างความรู้สึกต่อกันของทั้งสองฝ่าย ขอเชิญคุณเข้าร่วมกิจกรรมเชิงปฏิบัติที่ยกระดับความเข้าอกเข้าใจระหว่างกันเป็นแกนกลาง……"
"นี่เธอจะสอบเข้าข้าราชการหรือไง? ให้จริงจัง ไม่ใช่ให้มาพูดจากระทรวงทะบวงแบบนี้"