เจียงนี่อี้ซื้อเป้ใส่แมวให้มันเข้าไปอยู่ในนั้น เพราะของที่ต้องซื้อค่อนข้างเยอะ เลยเรียกวินมอเตอร์ไซค์ให้มาส่งที่บ้านทีหลัง
ฟางอวี๋ถามว่า "อาจารย์ ตั้งชื่อให้มันดีไหมครับ"
เจียงนี่อี้กำลังป้อนขนมแมวให้มันอยู่ "ก็ควรตั้งชื่อนะ แต่จะตั้งชื่ออะไรดีล่ะ"
ฟางอวี๋ "เรียกมะม่วงดีไหมครับ"
เจียงนี่อี้งงๆ ถามว่า "ทำไมเหรอ"
ฟางอวี๋ย่อตัวลง สอดมือเข้าไปในเป้ลูบใต้คางมัน "ก็อาจารย์ชอบกินมะม่วง แล้วสีของมันก็เหมือนมะม่วงมากๆ ด้วย น่ารักออกจะตาย"
เจียงนี่อี้พึมพำ "มะม่วง มะม่วง..."
ฟังแล้วติดปากจริงๆ และทุกครั้งที่เรียก มันก็จะร้องครางเบาๆ
มุมปากเธอขยับยกขึ้นเล็กน้อย มือหนึ่งป้อนขนมแมว อีกมือลูบหัวมัน
"มะม่วง เธอชอบชื่อนี้ไหม"
"เหมียว~~~"
"งั้นต่อไปเธอชื่อมะม่วงนะ ได้ไหมจ๊ะ"
"อ้าวว~~"
"มะม่วง มะม่วง มะม่วง..."
"เหมียวว~ เหมียวว~ เหมียวว~"
"น่ารักจัง!" ใจของเจียงนี่อี้แทบละลาย เธอชอบมะม่วงมากจริงๆ
"อาจารย์ ระหว่างผมกับมะม่วงใครน่ารักกว่าครับ" ฟางอวี๋นั่งยองๆ อยู่ที่พื้น เงยหน้ามองเจียงนี่อี้ กะพริบตาปริบๆ พยายามทำตัวให้ดูน่ารัก
เจียงนี่อี้มองเขาแวบหนึ่ง แล้วมองมะม่วง ตอบว่า "ฉันก็ยังว่ามะม่วงน่ารักกว่านะ"
ฟางอวี๋กุมอก ทำหน้าเศร้าสุดขีด "เป็นอะไรไป เหนื่อยแล้วเหรอ ความสุขที่เคยสัญญากันไว้... ก็จริงนะ พอได้แล้วก็ไม่เห็นค่า ผู้หญิงรักใหม่ลืมเก่าแบบนี้ ผมเกลียดคุณ"