......
นักล่าแห่งมิติว่างกลืนกินสิ่งมีชีวิตที่ไม่ใช่หัวหน้าฝูงไม่ได้เพิ่มพลังชีวิต
แต่ความเสียหายนั้นเป็นของจริง
ความเสียหายจริง จะไม่ถูกลดทอนด้วยสิ่งใด
แม้เอาอาชีพแทงก์ทั้งชีวิตไปรับ ก็รับคมเขี้ยวของนักล่าตัวนี้ไม่ไหว
เมื่อเทียบกับนักล่าแล้ว ตั๊กแตนมุมปราชญ์มิติ ซึ่งเป็นหมากศึกหลักของหลีเหยา ได้คร่าชีวิตอาชีพผู้ต่อสู้ไปแล้วสี่คน
ที่เหลืออีกไม่กี่คน ก็เป็นเพียงเรื่องของเวลา
ไม่ถึงไม่กี่นาที
อาชีพผู้ต่อสู้ที่ตระกูลหยานส่งมา ต่างนิ่งสงบอยู่กับพื้น ไม่มีใครรอดชีวิต
ซางเฮาพาซางเฉียนเดินหน้าน้ำหน้าเข้าหาซางย่านา
กวาดตามองสัตว์อัญเชิญสามตัวที่อยู่ด้านหลังหลีเหยาอย่างระมัดระวัง
“เสี่ยวหย่า ข้าคิดดูแล้ว ให้เจ้าอยู่ต่อสู้กับอาชีพผู้ต่อสู้ตระกูลหยานลำพังดูจะไม่เหมาะ เช่นนั้นพาพวกเขาสองคนอยู่ด้วย จะได้ช่วยพวกเจ้าต่อกรกับศัตรู”
“คนตระกูลหยานพวกนี้ช่างสมควรตายจริง ๆ บังอาจบุกมาถึงหัวตระกูลซางของเรา”
“เดี๋ยวออกไป ต้องบอกให้ท่านประมุขรู้ให้ได้!”
ซางย่านาไม่สนใจซางเฮา
เจ้าสมัครใจอยู่? ใครจะไปเชื่อ!
ซางเฮาสีหน้าเคอะเขินบ้าง แต่ยังเอ่ยปากเกลี้ยกล่อม: “เสี่ยวหย่า เช่นนั้นเราออกจากหอคอยทะลุสวรรค์ก่อนดีกว่า ยังไม่แน่ว่าจะมีอาชีพผู้ต่อสู้ตระกูลหยานซุ่มอยู่ในชั้นห้า”
“อีกไม่นานจะถึงการสอบยุทธ์แล้ว ภารกิจเปลี่ยนอาชีพ รอให้ตระกูลซางเราพร้อมก่อนค่อยมาทำก็ยังไม่สาย”