......
"ขอบใจมาก ข้าลืมเรื่องนี้ไปจริง ๆ พอทำภารกิจด่านสองร้อยเสร็จ ข้าจะรีบไปทันที"
ไม่ด้อยค่ายาหลีเหยาเลยสักนิด ถึงกับลืมเรื่องแบบนี้ได้
ทว่า ในสายตาของอีกฝ่าย ดันเจี้ยนระดับนรกคงไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขากระมัง
มองเงาร่างของหลีเหยา ซางย่านาคิดในใจ
จากนั้น
ทั้งสองเดินตามกันทีละคน ก้าวเข้าสู่ห้วงวนที่นำไปสู่ชั้นหก
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ซางย่านาที่อยู่ข้างกายก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย
หลีเหยาไม่รู้สึกแปลกใจ
คงเป็นกลไกของหอคอยทะลุสวรรค์ที่ส่งตัวนางไป เพื่อทำภารกิจด่านสองร้อยที่ต้องสำเร็จด้วยตนเอง
หลีเหยาจ้องมองผืนดินเนินเขาที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตาแห่งนี้
ชั้นหก เป็นพื้นที่ที่อาชีพผู้ต่อสู้ทั่วไปไม่อาจก้าวเข้าไปได้โดยง่าย
ภารกิจสังหารคือมารชั้นเลิศเสริมพลังระดับ 25 จำนวน 50 ตัว
เหล่ามารชั้นเลิศเสริมพลังที่พบเห็นได้ทั่วไป หากปะทะกับหนึ่งในนั้น เขาก็จะดึงดูดมารอีกหลายตัวเข้ามาทันที
ความยากสูงกว่ามารหัวหน้าฝูงในชั้นห้าเสียอีก!
แน่นอน สถานการณ์เช่นนี้สำหรับอาชีพผู้ต่อสู้ที่แข็งแกร่งบางคน ความเร็วในการผ่านด่านก็เพิ่มขึ้นไม่น้อย
อย่างเช่นหลีเหยา
ปล่อยหมากศึกทั้งสามออกไป เพียงแค่อยู่กับที่ ไม่นานนัก หมากศึกก็จะช่วยเขาทำภารกิจสำเร็จ
ส่วนดันเจี้ยนถ้ำก็อบลิน
จริง ๆ แล้วเขาไม่ได้ใส่ใจ
ดันเจี้ยนระดับนรกที่ยังไม่มีใครผ่านนั้นมีอยู่มากมาย คนพวกที่อยากบุกถ้ำก็อบลิน ก็แค่สู้ดันเจี้ยนนรกที่อื่นไม่ไหว เลยคิดจะลองเสี่ยงโชคที่ดันเจี้ยนก็อบลิน
หากอาชีพผู้ต่อสู้แบบนั้นยังบุกถ้ำก็อบลินผ่าน ก็พิสูจน์ได้ว่าดันเจี้ยนนี้ไม่ได้วิเศษอะไร
เขาอยากเป็นคนแรกที่ผ่านดันเจี้ยน ก็สามารถไปหาดันเจี้ยนระดับนรกที่ยังไม่มีใครผ่านได้
แต่ทว่า