......
ตอนนี้หลีเหยามีระดับ 14 แล้ว
กระนั้นก็ยังไม่อาจใช้วิชาตรวจจับมองเห็นคุณสมบัติของอีกฝ่ายได้
หมายความว่า ราชาก็อบลินมีระดับสูงกว่าอย่างน้อย 20 ขึ้นไป
ไม่ว่ามนุษย์หรือปีศาจ ทุกยี่สิบระดับ จะผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ พลังความสามารถพุ่งทะยานขึ้นอย่างมาก
แต่มีสิ่งหนึ่งที่น่ายินดี อีกฝ่ายถือคทาอยู่ในมือ ดูเหมือนจะเป็นปีศาจสายเวท
การควบคุมเวทมนตร์ หมายถึงพลังโจมตีสูงแต่เลือดน้อย
อาศัยพรสวรรค์ผู้บัญชาการ ไม่ว่าความสามารถในการโจมตีจะแข็งแกร่งเพียงใด เขาก็ไม่หวั่นเกรง
แต่ทว่า
เวลายังคงเร่งเร้า
หลีเหยาหายไปในพริบตา
ราชาก็อบลินยกคทาขึ้นอย่างไร้อารมณ์
เพียงชั่วพริบตา ศิลามหึมาหลายจั้งก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ แล้วกระหน่ำลงบนตำแหน่งที่หลีเหยายืนอยู่
หลีเหยาไม่ทันหลบ
แต่ศิลามหึมาไม่ได้ส่งผลต่อการเคลื่อนไหวของหลีเหยาแม้แต่น้อย เขากระโจนก้าวรวดเร็วไม่กี่ก้าวไปถึงเบื้องหน้าราชาก็อบลิน หมัดหนึ่งพุ่งออกไป พร้อมกับอักขระผนึกปรากฏขึ้น
ปฏิกิริยาของราชาก็อบลินก็รวดเร็วไม่แพ้กัน
ร่างของมันปรากฏบาเรียโปร่งแสงสีทองอร่ามเป็นชั้นหนึ่งทันที
การโจมตีสองครั้งของหลีเหยากระแทกลงบนบาเรียโปร่งแสง บาเรียโปร่งแสงบิดเบี้ยวไปมา แต่กลับไม่มีทีท่าจะแตกสลาย
[-3150]
[-9063]
หลังจากการสังหารหลายต่อหลายครั้ง พลังของตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่าทะลุผ่าน 1400 มาได้นานแล้ว
ความเสียหายเช่นนี้ยังไม่ถึงเป้าที่หลีเหยาคาดหวัง