......
ในขณะเดียวกัน
ภายใต้บานประตูมิติวนเวียนของดันเจี้ยนถ้ำก็อบลิน
ผู้คนกลุ่มหนึ่งกำลังห้อมล้อมทีมที่เพิ่งออกมาจากด้านใน
"ให้ตายเถิด! อวี้เหวินห้าวเป็นอาชีพผู้ต่อสู้ระดับเอจริงหรือ? ไม่เพียงแต่ฝ่าด่านถ้ำก็อบลินขั้นระดับปรมาจารย์ได้เท่านั้น ยังทำลายสถิติเวลาฝ่าด่านที่คงอยู่มาหลายปีอีกด้วย!"
"ต้องยอมรับจริง ๆ ว่าลูกหลานตระกูลใหญ่นั้นเก่งกาจจริง ข้าจำได้ว่าตอนที่สหพันธ์หมาป่าเงินฝ่าด่านสำเร็จ พวกเขาใช้ระดับเอตั้งห้าคนกระมัง?"
"ใช่แล้ว ในทีมของอวี้เหวินห้าวยังมีนักบวชพเนจรระดับบีอยู่ด้วย ใครจะไปคิดว่าแบบนี้ยังฝ่าด่านสำเร็จได้อีก!"
"อวี้เหวินห้าวเป็นนักปิดผนึก จะถือเป็นอาชีพผู้ต่อสู้ระดับเอธรรมดา ๆ ไม่ได้"
"อย่าลืมสิ ตอนที่อวี้เหวินห้าวเข้าดันเจี้ยนยังเป็นเพียงขั้นที่เจ็ด หากไร้ซึ่งพลังฝีมือ อีกสี่อาชีพผู้ต่อสู้ที่เหลือจะพาคนที่ถ่วงทีมฝ่าด่านระดับปรมาจารย์สำเร็จได้อย่างไรกัน"
"มองแบบนี้แล้ว อาชีพนักปิดผนึกนี่ก็เทียบเท่าระดับเอสได้เต็มปากเต็มคำเลยทีเดียว"
"น่าอิจฉาจริง ๆ..."
กลุ่มคนที่ห้อมล้อมอยู่นั้น ก็คืออวี้เหวินห้าวและพรรคพวกซึ่งเพิ่งฝ่าด่านถ้ำก็อบลินขั้นระดับปรมาจารย์ออกมานั่นเอง
เครื่องแต่งกายของอวี้เหวินห้าวชำรุดทรุดโทรมไปหมด รูปร่างท่าทางดูค่อนข้างกระเจิดกระเจิง
ทว่าสิ่งเหล่านี้ไม่อาจกลบรอยยิ้มที่เขาแทบกลั้นไว้ไม่อยู่บนใบหน้าได้แม้แต่น้อย
ในที่สุดก็ผ่านมาได้
เขาออกมาจากด่านใหม่ พยายามอย่างสุดกำลังทุกวิถีทาง ก็เพื่อวินาทีนี้มิใช่หรือ?
โดยเฉพาะประโยคที่ว่า:
'เทียบเท่าระดับเอสได้เต็มปากเต็มคำ'
อวี้เหวินห้าวรู้สึกได้ทันทีว่า ความพยายามทั้งหมดนี้คุ้มค่าเกินคุ้ม!