......
สกิลระดับเอไร้ประโยชน์ต่อหลีเหยา เก็บเข้าสู่แหวนเก็บของโดยตรง ที่หลังสามารถนำไปแลกเปลี่ยนเป็นของวิเศษที่มีประโยชน์ได้
แต่เกราะชั้นในชื่อว่า หลักฐานแห่งความกล้า ชิ้นนี้ ย่อมทำให้หลีเหยาตื่นเต้นสุดขีดจนแทบจะกระโดด!
ที่แท้เป็นเปอร์เซ็นต์การเสริมคุณสมบัติ คุณสมบัติแบบนี้ยิ่งช่วงท้ายยิ่งทรงพลัง หายากยิ่งนัก!
หลีเหยาเป็นซัมม่อนเนอร์ พลังเป็นคุณสมบัติที่ไร้ประโยชน์ที่สุด
แต่จงอย่าลืมเลือน
หลีเหยามีสกิล[โซ่ตรวน]สามารถแบ่งปันคุณสมบัติของตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่าได้ในระยะเวลาสั้น ๆ
ส่วนคุณสมบัติพลังของตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่า ก็สูงจนน่าตกตะลึงอยู่แล้วเพราะการฝึกฝนจริง!
บนพื้นฐานนี้ พลังเพิ่มขึ้นอีก 30% อีกด้วย
ทั้งสองอย่างผสมผสานกัน ย่อมสามารถใช้พลังหนึ่งบวกหนึ่งให้ได้ผลมากกว่าสอง!
ทว่าการสวมใส่เงื่อนไขของเกราะชั้นนี้เข้มงวดยิ่งนัก มองเพียงใดก็รู้ว่าเตรียมไว้สำหรับนักรบคลั่งที่เน้นพลังเป็นหลัก
“ไม่รู้ว่าคุณสมบัติที่มาจากการเปิดใช้งานสกิลจะนับรวมด้วยหรือไม่...”
หลีเหยาเอ่ยพึมพำเบา ๆ
หากไม่ได้ผล เขาอยากจะสวมใส่เกราะชั้นนี้ ก็จำเป็นต้องทุ่มจุดคุณสมบัติลงบนพลัง ก็ดูจะไม่ได้ประโยชน์อันใด...
“รอถึงขั้น 15 แล้ว ค่อยลองดูก็รู้เอง”
หลีเหยาไม่คิดให้มากความอีก
จอมทัพก็อบลินในฐานะหัวหน้าใหญ่ตัวแรกที่ผ่านด่านในระดับฝันร้าย ผลตอบแทนที่ได้รับ ยิ่งทำให้หลีเหยาพอใจอย่างที่สุดแล้ว
ถึงเวลานั้นแม้จะไม่ได้ผล ก็ยังสามารถขายในราคาที่น่าตกใจได้
เวลาต่อจากนี้ หลีเหยาทำตามแบบอย่างเดียวกัน
กวาดล้างเผ่าก็อบลินที่เหลือจนสิ้นซากในคราวเดียว
เพราะนักล่าแห่งมิติว่างกลืนกินหัวหน้าเผ่าไป จึงได้รับพลังชีวิตสูงสุดเพิ่มขึ้นมาก สามารถต้านทานการโจมตีของพวกก็อบลินได้