......
ยามนี้.
ภายนอกดันเจี้ยน.
เหล่าผู้คนเฝ้าอยู่หน้าปากทางเข้าดันเจี้ยน.
ทันใดนั้น.
ณ ทางเข้า แสงวาววับพลันสาดส่อง ร่างงามหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน.
ท่านแม่ทัพอู่ถึงกับตบโต๊ะผงาดขึ้น สายตาจับจ้องคูโจ มิเซะด้วยความเคร่งเครียด
ไม่มีการประกาศกวาดล้างดันเจี้ยน มีเพียงนางเพียงผู้เดียวที่ออกมาจากดันเจี้ยน
เพียงชั่วเสี้ยววินาที ท่านแม่ทัพอู่ก็ตระหนักได้ทันทีว่าสิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร
สำคัญคือ.
ผู้ที่ออกมาคือ คูโจ มิเซะ อาชีพผู้ต่อสู้ระดับสุดยอดดับเบิลเอส!
ในดันเจี้ยนเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ถึงทำให้อัจฉริยะเช่นนี้ยอมละทิ้งการบุกดันเจี้ยน?
ไม่เพียงท่านแม่ทัพอู่ ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้น ต่างจับจ้องคูโจ มิเซะด้วยความเคร่งเครียด รอคอยนางเอ่ยปาก
สำหรับชาวชาติซากุระ ฉินเสวี่ยโหวไม่เคยมีใจอดทนมากนัก
ก้าวขึ้นหน้าขั้นเดียว ปลายทวนชี้ตรงไปยังคูโจ มิเซะ
“จงเล่าสิ่งที่เกิดขึ้นภายในออกมาให้ละเอียดทุกประการ”
“มิเช่นนั้น เจ้าอย่าหวังจะได้จากที่นี่ไป”
ไม่สนใจแม้แต่น้อยว่าคูโจ มิเซะเป็นใคร ฉินเสวี่ยโหวเพียงต้องการรู้ว่า ฝ่ายตรงข้ามเป็นชาวชาติซากุระ
“อวดดี” คูโจ มิเซะกวาดสายตาเยียบเย็นใส่ฉินเสวี่ยโหว
แทบจะในพริบตาเดียวกัน
ร่างในชุดดำผู้นั้นก็ปรากฏกายอยู่เบื้องหลังฉินเสวี่ยโหว
ความเย็นเยียบสายหนึ่งแทงทะลุจากแนวกระดูกสันหลังของฉินเสวี่ยโหวขึ้นสู่กระหม่อม
“อาชีพผู้ต่อสู้สามโลก?”
ฉินเสวี่ยโหวตกใจในใจ กระนั้นทวนยาวก็ไม่มีทีท่าจะขยับเขยื้อนแม้เสี้ยวเดียว
ที่นี่คืออาณาจักรมังกร เขาไม่เชื่อว่าอีกฝ่ายจะกล้าสังหารเขาจริง
“เสวี่ยโหว วางทวนลงเสีย”
ท่านแม่ทัพอู่เอ่ยปากในจังหวะเหมาะเจาะ จากนั้นจึงเอ่ยกับคูโจ มิเซะอย่างช้า ๆ ว่า