......
“......”
ชั่วขณะนั้น ทั่วทั้งสถานที่เงียบสงัด
ฉินเสวี่ยโหว จางหยูเฉิง ท่านแม่ทัพอู่ และทุกคน เกือบจะพร้อมใจกันหันขวับไปมองคูโจ มิเซะ
แผงสถานะของระบบรีเฟรช
เพียงวินาทีก่อน มิเซะยังคงเอ่ยคำขาดสุดท้ายแก่ทุกคนด้วยน้ำเสียงเย็นชา ให้พวกเขาเตรียมเก็บศพ
ไม่ใช่หรือว่าสู้ไม่ได้เด็ดขาด?
ไม่ใช่หรือว่าต้องการยอดฝีมืออย่างจางหยูเฉิงถึงสามคน?
อาชีพผู้ต่อสู้โดยรอบทั้งหมด ต่างก็เบิกตาโพลงจ้องมองมิเซะ... สถานการณ์เงียบงันไปเนิ่นนาน กว่าที่ใครสักคนจะร้องออกมาได้ว่า “โอ้พระเจ้า!”
“ข้าถามหน่อย... เกิดอะไรขึ้น?”
“ผ่านดันเจี้ยนได้ยังไงกัน?”
“คำว่าค่าสนับสนุนเกินกว่าคนอื่นรวมกันน่ะหรือ แต่ก่อนตอนบุกเบิกดันเจี้ยนปฐมกาล เคยมีกรณีแบบนี้ด้วยหรือ?”
“หืม?”
ในเวลานี้ ทุกคนถึงได้ตระหนัก
มิเซะไม่ได้พูดจาเหลวไหล
แต่เป็นซัมม่อนเนอร์ที่ชื่อหลีเหยาคนนี้ แข็งแกร่งเกินกว่าที่จินตนาการจะคาดถึง!
อาชีพผู้ต่อสู้ระดับเอสสามคน ระดับดับเบิลเอสอีกหนึ่งคน ทำค่าสนับสนุนรวมกัน กลับยังสู้เขาคนเดียวไม่ได้?
ผู้คนเริ่มสับสนวุ่นวาย
ส่วนมิเซะยิ่งแทบคลั่ง
ดันเจี้ยนปฐมกาลระดับความยากระดับนรก ในประวัติศาสตร์มนุษยชาติทั้งหมด เกิดไม่เกินสิบครั้ง
ที่บุกสำเร็จก็ไม่เกินห้าครั้ง
ใช่ว่าด้วยกำลังของมนุษย์จะบุกไม่ได้ แต่เป็นเพราะเวลากระชั้นชิด ไม่อาจรวบรวมทีมระดับหัวกะทิได้ครบ
ตอนนี้กลับมาบอกนาง
ซัมม่อนเนอร์คนหนึ่ง ซึ่งเพิ่งเดินทางมาถึงก่อนดันเจี้ยนจะเปิดไม่นาน ดูเหมือนถูกส่งมาแก้ขัด กลับบุกทะลุดันเจี้ยนปฐมกาลระดับนรกสำเร็จได้?
ล้อเล่นหรือเปล่า!?
คนอื่นไม่รู้ว่าภายในนั้นอันตรายเพียงใด แต่นางเล่า?
นางต้องเผชิญหน้ากับสัตว์มารระดับเจ้าขุนเขาตัวนั้นจริง ๆ ด้วยความเข้าใจของนาง ไม่มีทางใดจะบุกสำเร็จได้เลย