......
“ส่งข้อมูลหัวหน้าฝูงมาให้ข้าดู”
หลีเหยาส่งเสียงเย็นชา
เขามีเพียงระดับ 17 ไม่สามารถระบุระดับของอสูรระดับ 25 ได้
“จบแล้ว จบสิ้นแล้ว!”
“นี่มันดันเจี้ยนปฐมกาลระดับไหนกันแน่? ทำไมถึงมีสิ่งมีชีวิตระดับเจ้าครองอาณาเขต?”
“ระดับเจ้าครองอาณาเขตเชียวนะ ต่อให้ระดับนรกก็ไม่จำเป็นต้องมีหัวหน้าใหญ่แบบนี้โผล่มาหรอก!”
หยางจวิ้นเฟย์คร่ำครวญพร้อมกุมหัวของตัวเอง ไม่ได้ยินสิ่งที่หลีเหยาพูดเลยแม้แต่น้อย
ส่วนคูโจ มิเซะ กลับส่งข้อมูลคุณสมบัติของเจ้าครองอาณาเขตไปยังแผงข้อมูลของทีม
[ราชินีฉีกลิ้น]
[ระดับ 25 (เจ้าครองอาณาเขต)]
[พลังชีวิต: 500000]
[พลัง: 812]
[จิตใจ: 385]
[ความว่องไว: 854]
[ความทรหด: 841]
[วิชา: กระดูกนอกกายระดับสูงสุด, สายตาพลศาสตร์ระดับสูงสุด, ต่อมย่อยสลายขั้น 7, เงี่ยงกระดูกขั้น 5, เสียงแหลมฉีกลิ้นขั้น 7, แผ่ขวางขั้น 1]
“นี่คืองานอสูรระดับเจ้าครองอาณาเขตงั้นรึ?”
หลีเหยามองคุณสมบัติเหล่านั้นด้วยความไม่อยากเชื่อ
เจ้าครองอาณาเขต ตามความหมายก็คือ
หมายถึงอสูรผีที่แข็งแกร่งเกินมนุษย์ซึ่งมีสิทธิ์ยึดครองดินแดนอันเป็นเอกเทศ ตั้งตนเป็นราชา
เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดชนิดนี้ โดยปกติแล้วจะใช้กลยุทธ์ทะลวงด้วยมวลมนุษย์ รุกด้วยร้อยคน หรือไม่ก็พันคน!
เพียงระดับ 25 กลับมีค่าคุณสมบัติสามอย่างเกินแปดร้อย
แม้แต่คูโจ มิเซะ ผู้เป็นอาชีพผู้ต่อสู้ระดับดับเบิลเอส สวมใส่เครื่องสวมใส่ระดับยอดเยี่ยมทั้งตัว ค่าสูงสุดคือจิตใจ ก็ยังมีเพียงห้าร้อยเท่านั้น
ความแตกต่างของคุณสมบัติสามร้อยก็สามารถโจมตีแบบขยี้ดิ่งได้แล้ว
ไม่ต้องพูดถึงราชินีฉีกลิ้นตัวนี้ที่คุณสมบัติเหนือกว่าอย่างสิ้นเชิง!
ดูจากสีหน้าของคูโจ มิเซะในตอนนี้ก็รู้ได้