......
"พอแล้ว"
เมื่อเห็นเหล่านายใหญ่ยังคงเถียงกันเรื่องข้อมูลผิดพลาด มิ่งหยางไห่ก็ยิ้มบาง ๆ แล้วอธิบาย
"เจ้าสัตว์อัญเชิญตัวนั้นไม่ได้เป็นระดับเอสเอสเอส และข้อมูลก็ไม่ได้ผิด"
"เจ้าหลีเหยา มีกำลังในระดับนี้จริง"
ย้อนกลับไปตอนอยู่ในดันเจี้ยนปฐมกาล หลีเหยาทำดาเมจได้นับหมื่น หลังผ่านการเปลี่ยนอาชีพครั้งที่สอง การมีกำลังขนาดนี้ก็ถือเป็นเรื่องปกติ
ทันใดนั้น เหล่านายใหญ่และผู้บริหารวงการการศึกษาชั้นสูงทั้งหมดก็ตกตะลึงพรึ่บ
"ไม่ใช่สัตว์อัญเชิญระดับเอสเอสเอส? งั้นทำไมซัมม่อนเนอร์ระดับเอถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?"
"ใช่สิ ก่อนหน้านี้ตอนที่หลีเหยาเปลี่ยนอาชีพ พ่อของเขาไม่เคยเปิดเผยหรือไงว่าลูกชายตื่นพรสวรรค์อะไร จะเป็นเพราะพรสวรรค์หรือเปล่า?"
"ต่อให้เป็นพรสวรรค์ ก็เพิ่มขึ้นขนาดนี้ไม่ได้น่า!"
"ใช่ครับ ท่านนายกเทศมนตรี ท่านดูเถาเยวี่ยนจิ้นคนนั้นสิ เป็นอาชีพระดับดับเบิลเอส บุกปราบระดับฝันร้าย คุณสมบัติความทรหดของสัตว์อสูรยังไม่สูงขนาดนั้น ผลลัพธ์ที่ได้ก็ยังแค่เฉียดพันเท่านั้นเอง!"
ได้ยินดังนั้น จินเหอเม่าก็หน้าดำหน้าแดงขึ้นมาทันที
เมื่อครู่ยังอวดลูกสอบของโรงเรียนตัวเองต่อหน้านายกเทศมนตรีอยู่นี่ ตอนนี้กลับโดนยกมาเป็นตัวอย่างเปรียบเทียบซะแล้ว
แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้ เมื่อเทียบกับหลีเหยาแล้ว เถาเยวี่ยนจิ้นก็เทียบไม่ติดจริง ๆ
เรื่องนี้ แม้แต่มิ่งหยางไห่เองก็ยังรู้สึกฉงน
ถึงขนาดตัวเขาเอง ก็ไม่เคยได้ยินว่ามีอาชีพผู้ต่อสู้คนไหน ที่แค่พึ่งพรสวรรค์แล้วแข็งแกร่งได้ถึงเพียงนี้
มิ่งหยางไห่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็โบกมือพูดขึ้นว่า "เรื่องพรสวรรค์ของหลีเหยา ข้ายุแหนะพวกเจ้า อย่างน้อยก็อย่าเพิ่งไปถามหาอะไรมันมากนัก"
เหล่านายใหญ่พากันสีหน้าเปลี่ยน ก้มหน้ารับทราบเป็นทิวแถว
หลีเหยาก้าวมาถึงจุดนี้ได้ ชั้นสูงของสหพันธ์ต้องจับตามองมานานแล้วแน่นอน
อัจฉริยะชั้นฟ้าระดับสุดยอดเช่นนี้