......
ดวงตาสีแดงเลือดอำมหิต กับเขี้ยวขนาดมหึมา
ร่างกายที่งุ้มโค้งเช่นนี้ สูงเท่ากับเกือบสามเมตร
มือถือดาบใหญ่ที่สูงยิ่งกว่าหลีเหยาเสียอีก ทุกย่างก้าว พื้นดินสั่นไหวเล็กน้อย
หลีเหยาเคยเห็นสัตว์อสูรตนนี้ในหนังสือเรียนมัธยมปลาย
จอมทัพก็อบลิน บอสสุดท้ายของดันเจี้ยนระดับยาก
หลีเหยาร่ายวิชาตรวจจับใส่ศัตรู ปรากฏเป็นเครื่องหมายคำถามทั้งแถว
วิชาตรวจจับสามารถตรวจสอบสัตว์อสูรระดับหัวหน้าเผ่าที่ไม่เกินระดับของตนเอง 5 ระดับได้ ตอนนี้หลีเหยาอยู่ระดับ 11 หมายความว่าสัตว์อสูรตนนี้มีระดับเกิน 16!
ในหนังสือเรียนกล่าวไว้ชัดเจนว่า จอมทัพก็อบลินเป็นสัตว์อสูรระดับหัวหน้าเผ่าที่ระดับ 15
หลีเหยารู้สึกตกตะลึงอยู่ในใจ ดันเจี้ยนระดับฝันร้าย ถึงขั้นทำให้จอมทัพได้รับการเสริมพลังด้วย!
“ตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่า”
เสียงกระซิบแผ่วเบา ตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่าที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดพลันพุ่งออกมาอย่างฉับพลัน
[-3201]
[-5321]
[-2041]
ทำลายเงา ชิมรสความหวาดกลัว แทงทะลุห้วงมิติ ชุดคอมโบหนึ่งรัวใส่ตัวจอมทัพ
หลังจากสังหารเหล่าก็อบลินในเผ่าเรียบร้อย พลังของตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่าในแผงสถานะก็สูงถึง 960 แล้ว
พลังขนาดนี้ ต่อให้เป็นจอมทัพระดับฝันร้าย ก็ต้องทานไว้ไม่ได้แน่นอน
นี่คือความมั่นใจที่ทำให้หลีเหยากล้าเผชิญหน้ากับความฝันร้าย
หลังจากส่งเสียงครวญครางด้วยความเจ็บปวด จอมทัพก็อบลินก็ยกดาบใหญ่ฟาดลงบนตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่า
แต่เพียงวินาทีถัดมา ร่างของตั๊กแตนตำข้าวแห่งความว่างเปล่าก็หายไปตรงหน้าทันที
จอมทัพก็อบลินมีสติปัญญาสูงมาก แค่ชะงักไปหนึ่งวินาที ก็หันความสนใจไปที่หลีเหยา