นี่ไม่ใช่เรื่องจริง
กู้เฉิงอิ้นจะเป็นอาของกู้เซียวเหย่ได้ยังไง
เธอต้องกำลังฝันอยู่แน่ ๆ
อีจิ้นฮวนยื่นมือหยิกต้นขาตัวเอง
โอ๊ย...
เจ็บชะมัด ที่แท้เธอไม่ได้ฝันไป
แย่แล้ว กู้เซียวเหย่จำเธอได้แน่ คราวนี้ต้องเกิดศึกชิงนางแน่ ๆ
ทำยังไงดี
กู้เฉิงอิ้นปรายตามองอีจิ้นฮวนที่มีท่าทีแปลกไปเล็กน้อย แววตาพลันหม่นลง
เขาพูดด้วยน้ำเสียงสุขุมว่า “ได้ยินว่าหม้อไก่ที่นี่บำรุงดี”
กู้เซียวเหย่มองอีจิ้นฮวนด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ก่อนยิ้มอย่างมีเลศนัย
“ผมนึกว่าอาเป็นพระที่ตัดกิเลส ไม่สนใจเรื่องโลกีย์เสียอีก ที่แท้ก็แค่ทำเป็นเคร่งขรึม ฮึ อาทั้งแข็งแรงขนาดนี้ ส่วนเธอก็ตัวเล็กบอบบาง ถ้าไม่บำรุงให้ดี เธอจะรับมืออาไหวได้ยังไงล่ะ~”
คำพูดนี้ชวนให้คิดไปไกลจริง ๆ
อีจิ้นฮวนแอบด่าเขาในใจอย่างดูแคลน
แววตากู้เฉิงอิ้นเย็นลง เขาตำหนิว่า “ปากหมาไม่มีวันคายงาช้าง”
กู้เซียวเหย่หัวเราะคิกคัก “อา นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ผมเห็นอาปกป้องผู้หญิงขนาดนี้ อาจริงจังกับเธอเหรอ”
คุณย่ารอจิบน้ำชาสะใภ้มานานจนแทบจะน้ำลายไหลแล้ว
ถ้ารู้ว่าอามีแฟนแล้ว ท่านต้องดีใจมากแน่ ๆ
ไม่แน่อาจรีบไปเปิดปฏิทินหาฤกษ์จัดงานแต่งให้พวกเขาเสียเดี๋ยวนี้เลย
กู้เฉิงอิ้นปรายตามองเขาอย่างเย็นชาแล้วเตือนว่า “ถ้าแกกล้าเอาเรื่องไปพูดพล่อย ๆ ฉันจะตัดลิ้นแกซะ”
กู้เซียวเหย่ยิ้มกริ่ม “อาขี้เหนียวจริง ๆ ไม่พูดก็ไม่พูด แต่ขอดูหน้าว่าที่อาสะใภ้หน่อยได้ไหม”
เขายื่นมือไปดึงเมนูที่บังอยู่ตรงหน้าอีจิ้นฮวน
อีจิ้นฮวนหน้าถอดสี รีบคว้าเมนูไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยเด็ดขาด
ตัวสั่นราวกับลูกนก
กู้เซียวเหย่ชะงักไปทันที ว่าที่อาสะใภ้คนนี้แปลกจริง ๆ
ยิ่งไม่ให้ดู เขาก็ยิ่งอยากดู
ความอยากรู้อยากเห็นถูกเธอปลุกขึ้นมาแล้ว
เขาจับเมนูแล้วกระชากอย่างแรง
แย่แล้ว ปิดไว้ไม่อยู่แล้ว
อีจิ้นฮวนไหวตัวทัน รีบหยิบกระเป๋ามาบังหน้าไว้
“ขอโทษนะคะ ฉันขอไปห้องน้ำแป๊บหนึ่ง”
พูดจบ เธอก็ใช้มือบังหน้าแล้วรีบวิ่งหนีไป
กู้เซียวเหย่มองแผ่นหลังที่หนีเตลิดของเธอด้วยสีหน้าตะลึง “ว่าที่อาสะใภ้เป็นอะไรไป เห็นผมแล้วทำเหมือนเห็นผีเลย”
น่าเสียดายจริง ๆ เมื่อกี้เกือบได้เห็นหน้าเธอแล้วแท้ ๆ
กู้เฉิงอิ้นหรี่ตาคมลงอย่างไม่พอใจนัก
อีจิ้นฮวนมีท่าทีแปลกขนาดนี้ ต้องมีเรื่องปิดบังเขาอยู่แน่
กู้เซียวเหย่ยกมือเกาหัว ขมวดคิ้วพลางพึมพำกับตัวเอง “แปลกจัง แผ่นหลังเธอเหมือนแฟนเก่าผมมาก เป็นไปไม่ได้หรอก เธอตายไปตั้งแต่ปีที่แล้วแล้ว...”
เขาคงคิดถึงเธอมากเกินไป จนเห็นภาพหลอนแน่ ๆ
ใบหน้าหล่อเหลาของกู้เฉิงอิ้นพลันหม่นลง “แฟนเก่าของแกเหรอ”
กู้เซียวเหย่พยักหน้า สีหน้าดูเศร้าเล็กน้อย “ผมเจอผู้หญิงคนหนึ่งที่ไนต์คลับ แผ่นหลังของเธอเหมือนว่าที่อาสะใภ้มาก แม้แต่ท่าเดินก็เหมือนกันเลย”
โทสะที่ราวกับพายุกำลังตั้งเค้าค่อย ๆ ลุกวาบขึ้นในดวงตาของกู้เฉิงอิ้น
กู้เซียวเหย่กำลังจมอยู่กับความเศร้า จึงไม่ได้สังเกตท่าทีผิดปกติของอา เขาพูดต่อไปตามลำพังว่า “เธอสวยมาก เสียงก็หวานสุด ๆ ตอนเรียกผมว่าที่รัก ผมนี่ใจละลายไปหมด ต่อให้ให้ผมตายแทนเธอ ผมก็เต็มใจ...”
เสียงปังดังขึ้น ขัดจังหวะคำพูดของเขา
กู้เซียวเหย่จ้องแก้วที่ถูกกู้เฉิงอิ้นบีบจนแตกคามือ
เขาสะดุ้ง “อา เป็นอะไรไป”
กู้เฉิงอิ้นลุกพรวดขึ้นมา ร่างสูงหนึ่งเมตรเก้าสิบแผ่รัศมีทรงพลังจนชวนให้รู้สึกกดดัน
เขาไม่สนใจกู้เซียวเหย่ ก้าวขายาว ๆ เดินจากไปพร้อมเพลิงโทสะที่ลุกโชน
“อา?”
กู้เซียวเหย่มองแผ่นหลังของเขาที่เดินจากไปอย่างงุนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ ๆ อาถึงโมโหขนาดนั้น
“อา ใจเย็นก่อน ผมยังพูดไม่จบเลย แฟนเก่าผมโดนฟ้าผ่าตายไปตั้งแต่ปีที่แล้ว ไม่มีทางเป็นอาสะใภ้ได้หรอก”
ทิศทางที่เขาเดินไปคือห้องน้ำ
อาต้องเข้าใจผิดแน่ ๆ
มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่รอชมเรื่องสนุกปรากฏขึ้นบนใบหน้ากู้เซียวเหย่ เขารีบตามไปทันที
อีจิ้นฮวนซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำ ลังเลจนไม่รู้จะทำยังไงดี
ถ้ากู้เฉิงอิ้นรู้ว่ากู้เซียวเหย่เป็นแฟนเก่าของเธอ เธอไม่รู้เลยว่าเขาจะจัดการเธอยังไง
จะเอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ยังไงดี
ปัง!
ประตูห้องน้ำถูกใครบางคนถีบเปิดจากด้านนอกอย่างดุดัน
เธอรีบหันไปมอง
กู้เฉิงอิ้นสีหน้ามืดครึ้มก้าวเข้ามาอย่างรวดเร็ว
ร่างสูงใหญ่ราวกับยักษ์และรูปร่างกำยำแข็งแรงของเขาทำให้ห้องน้ำที่เดิมก็กว้างขวางดูคับแคบลงถนัดตา
อีจิ้นฮวนตะลึง “คุณ...คุณเข้าห้องน้ำหญิงมาทำไมคะ”
โชคดีที่ไม่มีผู้หญิงคนอื่นอยู่ที่นี่
กู้เฉิงอิ้นเอื้อมมือไปล็อกประตูจากด้านใน ก่อนก้าวเข้ามาหาเธอ ราวกับสัตว์ร้ายที่พร้อมจะกลืนกินเธอ
หัวใจอีจิ้นฮวนเต้นรัวไม่หยุด
ขาทั้งสองข้างถอยหลังไปเองอย่างห้ามไม่ได้ เธอตื่นตระหนกสุด ๆ
แผ่นหลังแนบเข้ากับกำแพง
กู้เฉิงอิ้นยันฝ่ามือไว้เหนือศีรษะเธอ ก้มหน้าลงจ้องมองด้วยสายตาคมกริบ
เสียงทุ้มต่ำแฝงอันตราย “คุณเป็นแฟนเก่าของกู้เซียวเหย่เหรอ”
เขาสงสัยจริง ๆ ด้วย
ยิ่งขัดขืนก็ยิ่งโดนหนัก สู้สารภาพแต่โดยดีดีกว่า
อีจิ้นฮวนเม้มริมฝีปากเบา ๆ กำลังจะเอ่ยปาก
เสียงของกู้เซียวเหย่ที่ยืนดูเรื่องสนุกอยู่ด้านนอกก็ดังขึ้น
“อา อย่าเข้าใจผิดเด็ดขาดนะ แฟนเก่าผมโดนฟ้าผ่าตายไปตั้งแต่ปีที่แล้ว ไม่มีทางเป็นว่าที่อาสะใภ้หรอก”
สีหน้าของอีจิ้นฮวนพลันเขียวคล้ำ
กู้เฉิงอิ้นบีบเอวเธอ แรงจนราวกับจะหักเอวบาง ๆ ของเธอให้ขาด
“คุณใช้ข้ออ้างห่วย ๆ แบบนั้นสลัดเขาทิ้ง เพราะไปถูกใจผู้ชายที่เก่งกว่าเขางั้นเหรอ”
น่ากลัวชะมัด
เขาดูราวกับปีศาจที่อยากกลืนกินเธอ
อีจิ้นฮวนกะพริบตากลมใส สมองหมุนอย่างรวดเร็ว ก่อนออดอ้อนเขาด้วยน้ำเสียงหวานหยดย้อย “ไม่ว่าผู้ชายคนไหนก็สู้คุณอาอิ้นไม่ได้หรอกค่ะ”
เธอยื่นมือโอบเอวกำยำของเขา แล้วแนบแก้มลงกับแผงอกแข็งแรง ออดอ้อนถูไถเบา ๆ
ถ้าอยากให้ผู้ชายคนนี้หายโกรธ ก็ต้องยอมอ่อนข้อให้ ความอ่อนโยนย่อมสยบความแข็งกร้าวได้
เป็นอย่างที่คิด ใบหน้าหล่อเหลาที่ขึงตึงของชายหนุ่มเริ่มคลายลงเล็กน้อย
เขาก้มลงกัดริมฝีปากแดงของเธอ ก่อนจูบอย่างหนักหน่วงพลางเตือนว่า “ไม่ว่าก่อนหน้านี้คุณจะเคยมีผู้ชายกี่คน แต่พอคบกับผมแล้ว ในสายตาและในใจคุณต้องมีแค่ผมคนเดียว ถ้ากล้าไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่น ผมจะทำให้คุณตายอย่างเจ็บปวดเป็นจังหวะ ๆ เลย”
เขาบีบเธอ ก่อนลงโทษด้วยการคลึงอย่างแรง
โหดร้ายชะมัด~
ถ้าไม่กลัวว่ากู้เซียวเหย่ที่อยู่ข้างนอกจะได้ยิน เธอคงเผลอร้องออกมาแล้ว
เธอพยักหน้าพลางยอมอ่อนข้อให้ “ฉันสัญญาค่ะว่าจะไม่ไปยุ่งกับใครอีกเด็ดขาด”
มีเขาคนเดียวก็พอแล้ว เธอจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปยุ่งกับผู้ชายคนอื่นกันล่ะ ไม่กลัวโดนเขาจัดการจนตายหรือไง
ชายหนุ่มจับเอวเธอ อุ้มขึ้นไปวางบนอ่างล้างหน้า แล้วจูบอย่างค่อนข้างหยาบโลน~
เธอจับแขนเขาไว้ เสียงสั่นพร่าเอ่ยขอร้อง “คนข้างนอกได้ยินนะคะ...”
เขาทำจากเหล็กหรือไง
ยังอยากได้อีกเหรอ
เขากัดริมฝีปากเธอแล้วพูดอย่างเจ้าเล่ห์ว่า “ผมอยากให้เขาได้ยิน จะได้ตัดใจจากคุณเสียที”
พอเห็นท่าทีที่กู้เซียวเหย่ยังอาลัยอาวรณ์เธอ โทสะของเขาก็พลุ่งขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
เขานี่มันเจ้าเล่ห์ร้ายกาจจริง ๆ
เธอต้องอดทนไว้~
ห้ามร้อง~
แต่ว่า~
เขาคือกู้เฉิงอิ้นนะ
เธอจะอดทนไหวจริง ๆ เหรอ