เหล่าสามีอสูรต่างพากันเร่งแสดงฝีมืออย่างใจจดใจจ่อ
แทบรอไม่ไหวที่จะเนรมิตสวนครัวของ 'ครอบครัวเรา' ออกมาเสียเดี๋ยวนี้
หลินเซียวกับหลินปานกางแบบแปลนที่เฉียวหรานออกแบบไว้ แล้วช่วยกันวัดผังในสวน
เฉิงเหย่ติดต่อเพื่อนเก่าที่รับสร้างตึก เตรียมสร้างรั้วบ้านและปูทางเดินรอบแปลงผัก
อวี้ไป๋ใช้พลังพิเศษตรวจหาแหล่งน้ำใต้ดิน แล้วเรียกเฉิงเหย่ไปช่วยขุดบ่อน้ำด้วย
คนที่พอจะไปกับเฉียวหรานเพื่อปูหญ้าอ้อเขียวได้ เหลือแค่ฉือเฟิงเพียงคนเดียว
เดิมทีเฉียวหรานตั้งใจว่าจะรอให้เหล่าสามีอสูรว่างพร้อมกันแล้วค่อยไปด้วยกัน
แต่ฉือเฟิงกลับเอ่ยปากขึ้นก่อนว่า "หรานหราน ผมใช้พลังพิเศษธาตุลมปูหญ้าอ้อเขียวได้นะครับ... ผม ไปกับคุณแค่สองคนได้ไหมครับ?"
พูดจบ หัวใจที่เต้นระทึกอยู่แล้วก็ยิ่งเต้นแรงกว่าเดิม ลุ้นระทึกเต็มที่ แต่ก็หวั่นว่าหรานหรานจะปฏิเสธ
เกร็งและประหม่าจนไม่รู้จะวางมือไว้ตรงไหนดี
หรานหรานบอกว่าจะดูท่าทีของเขา... แล้วต้องทำยังไงนะ หรานหรานถึงจะไม่รังเกียจเขาล่ะ
เฉียวหรานเอียงศีรษะนิดหนึ่ง แล้วยิ้มมองเขา "ได้สิ งั้นเราไปด้วยกันสองคนเถอะ"
ฉือเฟิงถึงกับหยุดหายใจไปชั่วขณะ กว่าจะตั้งสติได้ก็พูดออกไปอย่างตื่นเต้นและตะกุกตะกักว่า "...คะ...คุณ อยากนั่งรถไป หรือนั่งยานบินไปดีครับ? หรือ... จะให้ผมอุ้มคุณไป"
หลิงเทียนไม่อยู่
เฉียวหรานเลยต้องหาพาหนะ
เฉียวหรานถาม "แบบไหนเร็วกว่ากัน?"
ฉือเฟิง "ยานบินน่าจะเร็วกว่าครับ"
เฉียวหราน "งั้นนั่งยานบินนะ"
"ครับ ผม... ผมจะไปเตรียมเดี๋ยวนี้"
ฉือเฟิงรีบร้อนวิ่งไปเอายานบิน
ไม่นานนัก
เหล่าสามีอสูรที่กำลังทำงานในสวนพากันเงยหน้าขึ้นมองยานบินของบ้านที่กำลังทะยานขึ้นฟ้า