เฉียวหราน: ???
--หลิงเทียน! นายหมายความว่าไง?
--อย่าทำอะไรบ้า ๆ นะ!
รูปโปรไฟล์ของหลิงเทียนดับวูบ ออฟไลน์ไปแล้ว
บนดาวผู้พิทักษ์ไม่มีการเชื่อมต่อเครือข่ายกับดาวหลัก มีเพียงผู้บัญชาการทหารสูงสุดสามีอสูรของราชินีเท่านั้นที่สามารถติดต่อกับราชินีได้ผ่านช่องทางสื่อสารหนึ่งสาย
หลิงเทียนต้องแอบขโมยสัญญาณนิดหน่อยถึงจะส่งข้อความมาหาเฉียวหรานได้หนึ่งข้อความ
ฉือเฟิงพูดขึ้น "หลิงเทียนเคยพูดถึงสามีอสูรคนนั้น ชื่อเฉินซี เป็นพลโทของกองทัพเร้นไกล เพราะเคยทำร้ายสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์คนหนึ่ง เลยถูกเนรเทศไปอยู่ดาวผู้พิทักษ์"
เฉิงเหย่ไม่พอใจขึ้นมาทันที "หลิงเทียนหาสามีอสูรแบบนี้ให้หรานหรานได้ยังไง? ถ้าวันหลังเขาตบตีหรานหรานจะทำยังไง?"
เฉียวหราน: ……
อวี้ไป๋พูดขึ้น "หึ! เป็นถึงทหารอสูรระดับแปด ถ้าเขาทำร้ายหรานหราน ขนาดฉันยังสู้เขาไม่ได้เลยนะ!"
เฉียวหราน: ……
"พวกคุณฟันธงกันขนาดนี้เลยเหรอว่าเขาจะกลายเป็นสามีอสูร? แล้วยังจะทำร้ายฉันอีก?!"
ฉือเฟิง "เพราะหลิงเทียนเป็นคนตัดสินใจ"
เฉิงเหย่ "ไอ้นกเหม็นนั่น มันเอาแต่ใจตัวเองตลอด"
อวี้ไป๋ "หรานหราน หย่ากับหลิงเทียนเถอะนะ!"
เฉียวหราน: ……
"พอแล้ว พอแล้ว! เรื่องนี้พักไว้ก่อนเถอะ"
อีกฝ่ายเป็นทหารอสูรระดับแปดที่ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้าเธอ จะไปตกลงกับหลิงเทียนได้ยังไงกัน
เธอพูดขึ้นอย่างกระตือรือร้น "ศูนย์จัดการที่ดินให้สิทธิพิเศษพิเศษมาค่ะ ถ้าใช้ทำเกษตร จะให้ฉันเลือกที่ดินในจักรวรรดิได้ตามใจชอบเลย!"
จะเลือกมากแค่ไหนก็ได้ แถมผลประโยชน์ที่ได้จากการเกษตรทั้งหมดก็เป็นของเธอ