คนอสูรนี่มันสมบัติเกิดมาเป็นวัวเป็นม้าอย่างแท้จริง ประสิทธิภาพการทำงานน่าทึ่งมาก
ตอนบ่ายเฉียวหรานออกมา ฐานรากของกำแพงก็ถูกตีเสร็จแล้ว
ในสวนหลังบ้าน มีแปลงผักรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าล้อมด้วยไม้กับเชือกหญ้าหกแปลง ลานบ้านที่เคยว่างเปล่า ดูมีมิติขึ้นมาทันใด
หลินเซียวถือแบบแปลนถามว่า “เจ้านายสตรีเพศเมีย แปลงผักขนาดนี้ได้ไหมครับ”
“ได้ จะดีไปไหน!”
เห็นแปลงผักแต่ละแปลงที่ถูกล้อมไว้ เธอจินตนาการถึงผักผลไม้เต็มลาน บรรยากาศที่เต็มไปด้วยความมีชีวิตชีวาได้แล้ว
หลินปานพูดว่า “งั้นพรุ่งนี้ก็ทำตามโครงตอนนี้ ปูทางด้วยอิฐ รอบแปลงผักก็ล้อมอิฐตั้งหนึ่งชั้น ได้ไหมครับ”
แม้แต่ต้องล้อมรอบแปลงผักพวกเขายังคิดได้
พวกเขาเป็นคนอสูรที่ไม่เคยเห็นสวนผักมาก่อนจริงหรือ
เฉียวหรานไม่ลังเลที่จะเอ่ยชมพวกเขา “พวกนายฉลาดมากเลย แค่บอกนิดเดียวก็เข้าใจ”
หลินเซียว หลินปาน ถูกชมกะทันหัน ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง
จากนั้นสองพี่น้องเข้าไปใกล้เฉียวหราน กระซิบข้างหูเธอทั้งซ้ายขวาด้วยเสียงเบา
“การรับใช้เจ้านายสตรีเพศเมียเป็นเกียรติของเรา”
“หากเจ้านายสตรีเพศเมียยินดีให้รางวัลเราสักเล็กน้อย เราก็จะซาบซึ้งเป็นอย่างยิ่ง”
“โอเค ๆ ๆ …”
เฉียวหรานดันพวกเขาไม่ไหว ได้แต่กระโดดออกมาจากระหว่างร่างของพวกเขา “รอ...รอแปลงผักเสร็จก่อน แล้วจะให้รางวัลนะ”
เฉิงเหย่หอบแฮ่ก ๆ วิ่งเข้ามา เกาหัวอย่างซื่อ ๆ “หรานหราน ฐานรากกำแพงขุดเสร็จแล้ว พรุ่งนี้ก็ก่ออิฐได้แล้ว”
“เร็วมากเลย”
เฉียวหรานหลุดพ้นจากสองพี่น้องฝาแฝดในที่สุด ตามเฉิงเหย่ไปดูกำแพง