เยว่เหยี่ยนเป็นคนอสูรที่ซื่อสัตย์และขยันขันแข็ง
เขาอาศัยความสามารถในการต่อสู้ของตัวเอง ขยันล่าปีศาจ จนได้เป็นคนอสูรระดับแปด และได้รับตำแหน่งผู้บัญชาการทหารสูงสุด
เขาไม่มีเล่ห์เหลี่ยม ไม่รู้จักพูดจาหวานหู และไม่มีวิธีแย่งชิงความโปรดปราน
เขารักเจ้านายสตรีเพศเมียของเขา—หลินชิงเสี่ยว—ในแบบของเขา และทุ่มเทให้กับตระกูลหลินอย่างเงียบ ๆ
หลินชิงเสี่ยวมีสามีอสูรมากมาย เกือบทั้งหมดเป็นทหารอสูรระดับแปด
ในฐานะสามีอสูรของเธอ เยว่เหยี่ยนไม่ได้โดดเด่นอะไร
ลูกเสือที่เธอให้กำเนิดล้วนเป็นคนอสูรระดับสี่ขั้นสูงทันทีที่โตเป็นผู้ใหญ่
แต่หลินเซียวกับหลินปานพอโตกลับมีแค่ระดับสาม
ด้วยเหตุนี้ เขากับลูกเสือทั้งสองจึงแทบไม่มีสถานะอะไรในตระกูลหลิน
เฉียวหรานขอดูตัวลูกทั้งสองด้วยตัวเอง
เยว่เหยี่ยนคิดในใจ
เพียงแค่เฉียวหรานได้เจอหลินเซียวกับหลินปาน ก็จะขอหย่าต่อหน้า
เจ้านายสตรีเพศเมียก็จะยอมปล่อยลูกทั้งสองออกจากห้องใต้ดิน
ดังนั้น เขาจึงพาเฉียวหรานบินไปตระกูลหลิน
ตลอดทาง
เขารายงานให้เจ้านายสตรีเพศเมีย—หลินชิงเสี่ยว—รู้ว่าเฉียวหรานจะมาดูตัวหลินเซียวกับหลินปานด้วยตัวเอง และจะหย่าต่อหน้า
เขาพร่ำขอให้เจ้านายสตรีเพศเมียให้โอกาสเขาสักครั้ง และให้โอกาสลูก ๆ ด้วย
หลินชิงเสี่ยวตอบตกลงอย่างหงุดหงิด
โดยย้ำว่าห้ามเข้าประตูใหญ่ ห้ามต้อนรับเฉียวหรานพวกเขาเหมือนแขก
และให้เขาจัดการหย่าให้เสร็จทันที
เยว่เหยี่ยนถอนหายใจโล่งอก
หลังจากยานบินจอดที่ลานจอดหรูของตระกูลหลิน เยว่เหยี่ยนไม่กล้ารบกวนใครในตระกูล
เขาพาเฉียวหรานเข้าทางประตูเล็กของลานจอดเข้าไปในตระกูลหลิน
แล้วตรงไปยังห้องใต้ดินที่อับชื้นและมีเชื้อราขึ้นเต็มไปหมด
พอเข้าไปเฉียวหรานก็จามทันที เธอขมวดคิ้วถามว่า