เยว่เหยี่ยนยืนอยู่ในห้องใต้ดินที่มืดสลัว ทอดมองลูกชายทั้งสองเดินตามเจ้านายสตรีเพศเมียของพวกเขาออกไปลับบานประตูนั้น
มุ่งหน้าสู่แสงสว่างอันอบอุ่น
หลินชิงเสี่ยวส่งข้อความมาถามกระทันหัน
[จัดการเรื่องหย่าให้หรือยัง]
เขาสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ
นิสัยจงรักภักดีและคล้อยตามที่ฝังมานานหลายปี ทำให้เขาเริ่มหวาดหวั่นขึ้นมา
ปลายนิ้วสั่นระริก เขาตอบกลับไปว่า
[หลินเซียวกับหลินปานกำลังจะกลับบ้านไปกับเจ้านายสตรีเพศเมียของพวกเขานะครับ]
หลินชิงเสี่ยว
[ว่าไงนะ สตรีเพศเมียใจร้ายนั่นไม่ใช่จะมาหย่ารึ]
[นี่ตกลงแกทำอะไรอยู่]
ตอนที่หลินเซียวกับหลินปานเป็นแค่คนอสูรระดับสาม จะไปแต่งกับใครก็ไม่เห็นเป็นไร
แต่ตอนนี้พวกเขาเป็นคนอสูรระดับหกแล้ว
คนอสูรระดับหกของตระกูลหลิน ต้องคู่ควรกับสตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์แห่งตระกูลอวิ๋นเท่านั้นถึงจะเหมาะสมกัน
สตรีเพศเมียใจร้ายกระจอก ๆ คนหนึ่งจะคู่ควรกับคนอสูรแห่งตระกูลหลินได้อย่างไร
หลินชิงเสี่ยว
[ห้ามปล่อยให้สตรีเพศเมียใจร้ายนั่นพาหลินเซียวกับหลินปานไป ให้พวกมันหย่ากันเดี๋ยวนี้]
ครั้งแรกในชีวิตที่เยว่เหยี่ยนขัดคำสั่งเจ้านายสตรีเพศเมียของตน
[เจ้านายสตรีเพศเมียครับ ขอโทษด้วย แต่นี่คือทางเลือกของพวกเขา]
[สตรีเพศเมียเฉียวหรานดีกับพวกเขาสองพี่น้องมากนะครับ ไม่ใช่สตรีเพศเมียใจร้ายอะไรเลย]
หลินชิงเสี่ยว
[พวกมันออกจากตระกูลหลินไม่ได้]
เยว่เหยี่ยนใจหายวาบ
รีบสาวเท้าบินออกไปทันที
เมื่อถึงด้านนอก
ก็เห็นเฉียวหรานกับพวกถูกล้อมไว้โดยคนอสูรของตระกูลหลินแล้ว
ในนั้นมีทั้งสามีอสูรคนอื่น ๆ ของเจ้านายสตรีเพศเมียแห่งตระกูลหลิน
รวมถึงพี่น้องของหลินเซียวกับหลินปานด้วย
ล้วนเป็นทหารอสูรที่มีระดับพลังพิเศษเหนือกว่าระดับเจ็ดทั้งหมด