อวิ๋นลู่สังเกตเห็นมังกรเจียวตัวหนึ่งตั้งแต่แรกแล้ว มันมีเกล็ดสีเงินทั่วร่าง เปล่งประกายเย็นวาววับ ดูยิ่งใหญ่น่าเกรงขาม
อีกอย่าง โล่น้ำแข็งกับร่มน้ำแข็งที่มังกรเจียวสร้างให้สตรีเพศเมียใจร้าย มีลวดลายเกล็ดหิมะที่สลักเสลาอย่างประณีต ดูงดงามและหรูหรา
ส่วนสามีอสูรสายน้ำแข็งของเธอกลับแค่ทำให้น้ำแข็งก้อนหนึ่งลอยอยู่เหนือหัวเธอ เรียบง่ายและน่าเบื่อ
สตรีเพศเมียใจร้ายนั่นมีดีอะไรถึงได้สามีอสูรแบบนั้น
พอได้ยินชื่อ 'เย่หมิง' เธอก็คิดอะไรขึ้นมาได้ จึงถามเสียงเบา "เขาชื่อเย่หมิงเหรอ? ฉันจำได้ว่านายมีน้องชายคนหนึ่งก็ชื่อเย่หมิงไม่ใช่เหรอ?"
เย่เย่า: "ใช่ครับ เขาคนนั้นแหละ"
อวิ๋นลู่: อะไรนะ?!!!
เธอมองดูมังกรเจียวที่บินวนไปมาบนฟ้าอีกครั้ง แล้วพูดอย่างไม่พอใจ
"นายไม่ได้บอกว่าเย่หมิงไม่ใช่คนสำคัญของตระกูลเย่หรือไง? แล้วเขาไปแต่งงานกับอีใจร้าย... เฉียวหรานตอนไหน?"
แถมยังมีพลังพิเศษที่งดงามขนาดนั้น!!
ทำไมถึงตกเป็นของเฉียวหรานสตรีเพศเมียใจร้ายนั่นได้!
อวิ๋นลู่ถามอีก "ระดับพลังพิเศษของเขาอยู่ที่เท่าไหร่?"
เย่เย่ามีสีหน้าไร้อารมณ์ "น่าจะระดับหกขั้นสูง"
อวิ๋นลู่ถึงรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย "นายอยู่ระดับเจ็ด ก็ยังเก่งกว่าเขาอยู่ดี"
เย่หมิงได้ยินบทสนทนาจากทางนั้น จึงหัวเราะเย็น "พลังพิเศษระดับเจ็ดที่ได้จากการอัดแก่นแก้ว กล้าพูดหรือไงว่าเก่งกว่าข้า? ช่างน่าขันนัก"
อวิ๋นลู่: ??? "เขาหมายความว่าไง?"
เย่เย่า: "เขาพูดว่าระดับพลังพิเศษของผมก็เหมือนกับอวี้ลั่ว คือได้มาจากการอัดแก่นแก้ว ไม่มีผลในทางปฏิบัติจริง"