อวิ๋นลู่จ้องเขม็งไปที่เย่เย่าด้วยความโกรธ ก่อนสีหน้าจะเย็นชาขึ้นมาทันที
เย่เย่ารู้ว่าปีศาจพวกนั้นเป็นนางที่เรียกมา
แต่ถึงรู้แล้วยังไง
เย่เย่าแย้มยิ้มแผ่วเบา “เจ้านายไม่เชื่องั้นหรือ ถ้าอย่างนั้นเราคอยดูกันไปก่อน”
สามีอสูรทั้งหมดของเฉียวหรานกินไอศกรีมช็อกโกแลตเย็นหวานสดชื่นแล้ว พลังพิเศษก็พุ่งทะยานขึ้น ขวัญกำลังใจฮึกเหิม
“พวกมันจะมากี่ตัวก็ช่าง วันนี้ล่าให้หมด!”
พวกเขาตะโกนพลางพุ่งเข้าใส่ปีศาจที่กรูกันเข้ามาตรงหน้าอย่างอาจหาญ
อวิ๋นลู่ นางเรียกปีศาจขั้นสูงมานับร้อยตัว ไอ้พวกสามีอสูรของสตรีเพศเมียใจร้ายนั่นไม่เพียงไม่กลัว ยังบุกเข้าต่อกรตรง ๆ!
น่าหงุดหงิดนัก!!
ถ้าเป็นอย่างที่เย่เย่าพูดจริง ๆ ว่าฆ่าปีศาจพวกนี้หมดแล้วจะอัปเกรดเป็นระดับเจ็ดได้ งั้นเฉียวหรานก็จะเป็นสตรีเพศเมียระดับเจ็ดเทียบเท่านาง
ต่อไปนี้ สตรีเพศเมียระดับเจ็ดที่อายุน้อยที่สุดในจักรวรรดิก็จะเป็นเฉียวหราน
แบบนั้นเด็ดขาดไม่ได้!
อวิ๋นลู่หันไปพูดกับคนอสูรทั้งหลายว่า “ในหมู่พวกเจ้า ใครล่าปีศาจได้มากที่สุด วันนี้ข้าจะรับผู้นั้นเป็นสามีอสูร”
โอกาสมาแล้ว!!
คนอสูรทั้งหลายเห็นความหวังขึ้นมาทันที
“ท่านอวิ๋นลู่สตรีสูงศักดิ์ ข้าต้องเป็นสามีอสูรของท่านให้ได้แน่”
“ข้าก็เป็นได้!”
“ต้องเป็นข้าสิ!”
……
คนอสูรเหล่านั้นต่างตะโกนเช่นกัน แล้วกรูกันเข้าใส่ฝูงปีศาจขั้นสูง
สามีอสูรทั้งหมดของเฉียวหรานทะลวงเข้าไปในปีศาจนับร้อยตัวแล้ว
พวกเขากระโจนใส่ราวกับเด็กหนุ่มครึ่งค่อนที่เล่นกีฬามาหลายนัด แล้วหิวโซเข้าบุฟเฟต์อาหารเลิศรส ไม่ว่ามองเห็นอะไร ฟาดฟันแหลกทันที
ไม่นานนัก พื้นก็เริ่มมีแก่นแก้วและซากปีศาจเกลื่อน