เฉียวหรานตะลึงไปเลย
สามีอสูรและลูกที่รักที่สุดถูกกลืนหายไป เรื่องนี้ไม่ได้ทำให้เธอหวั่นไหวแม้แต่น้อย
ไม่น่าแปลกใจเลยที่เธอสามารถเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของจักรวรรดิได้!
เฉียวหรานรู้สึกชื่นชมเย่หลานซานจากใจจริง
ตอนนี้การจะฝ่าตาข่ายป้องกันระดับแปดของตระกูลเย่แล้วพามู่เหยี่ยนออกไปมันช่างยากลำบากจริง ๆ
ทำยังไงดีล่ะ?
คนอสูรตระกูลเย่และทหารอสูรรับจ้างพากันมาเป็นฝูง เป้าหมายตรงไปที่มู่เหยี่ยนบนหลังมังกรเจียว
เหล่าสามีอสูรของเย่หลานซานล้วนเหนือกว่าระดับเจ็ด ทหารอสูรที่ตระกูลเย่จ้างมาก็เป็นทหารอสูรระดับเจ็ดที่มากด้วยประสบการณ์การต่อสู้
ฉือเฟิง เฉิงเหย่ หลินเซียว หลินปาน เย่หมิง พวกเขาสกัดกั้นอย่างสุดกำลัง ต้านทานการโจมตีของคนอสูรและทหารอสูรนับสิบ
การต่อสู้ปะปนก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเขาก็ยังไม่มีโอกาสหนีจากตระกูลเย่
เฉียวหรานมองไปที่หน่วยทหารรักษาการณ์ที่ล้อมรอบตัวเธออยู่
หน่วยทหารรักษาการณ์แค่ปกป้องความปลอดภัยของเธอ จะไม่เปิดฉากโจมตีคนอสูรตระกูลเย่
ยกเว้นแต่ว่าตัวเธอเองจะเจออันตราย
ดูท่า คงต้องดึงหน่วยทหารรักษาการณ์ลงมาลุยด้วยกันแล้วล่ะ!
"อวี้ไป๋ ไปกัน เราฝ่าพลังป้องกันระดับแปดไปด้วยกัน"
อวี้ไป๋ "หรานหราน ไม่ได้นะ! เธอจะบาดเจ็บเอานะ"
แค่คิดถึงตอนฝ่าเมื่อกี้ที่หรานหรานเกือบตก เขาก็ใจสั่นหวาดกลัว
"ไม่เป็นไร เธอฟังฉันนะ"
เฉียวหรานพูดเบา ๆ จบก็หันไปบอกหน่วยทหารรักษาการณ์ว่า "ฉันจะฝ่าตาข่ายป้องกันระดับแปด ออกจากตระกูลเย่!!"
หน่วยทหารรักษาการณ์ : !!!
"สตรีเพศเมียผู้สูงศักดิ์ ไม่ได้นะครับ!!"