เย่หลานซานเอ่ยคำสั่งเสียงหนักแน่น
"เหล่าคนอสูรแห่งตระกูลเย่ ทหารอสูรรับจ้าง ฟังข้าให้ดี จงเปิดใช้งานโล่ป้องกันขั้นสูงสุดทันที ต้องหยุดพวกมันไม่ให้นำตัวมู่เหยี่ยนไปให้ได้!"
"รับคำ!"
อิ่นมั่วและเย่เย่านำเหล่าคนอสูรเข้าประจัญบานกับฉือเฟิง เฉิงเหย่ หลินเซียวและหลินปานอย่างดุเดือด
ภายในโถงจัดเลี้ยงของตระกูลเย่ เต็มไปด้วยเปลวเพลิงโชติช่วง พลังพิเศษที่ระเบิดออกมาอย่างรุนแรงทำให้ประตูหน้าต่างพังทลาย หลังคาถล่มลงมา
อวิ๋นลู่กรีดร้องพลางวิ่งหนีเอาชีวิตรอด หาที่หลบภัยอันปลอดภัย
เย่หลานซานยังคงยืนนิ่งอยู่ที่ขอบหน้าต่าง เงยมองร่างบางที่อยู่บนหลังมังกรเจียวกลางอากาศ ปล่อยให้คลื่นพลังพิเศษซัดกระหน่ำร่างกาย ไม่สนใจแม้เศษหินเศษกระจกจะบาดกาย
เหล่าทหารอสูรผู้พิทักษ์ต่างตกตะลึง
เฉียวหรานมายังตระกูลเย่ และถึงขั้นแย่งชิงสามีอสูรของเย่หลานซานไป!
พวกเขาควรทำอย่างไรดี?
พวกเขาต้องปกป้องเฉียวหรานและอวี้ไป๋นะ!!
ทหารอสูรผู้พิทักษ์จึงจำต้องแปลงกายเป็นอสูรทีละคน กระโจนขึ้นสู่ท้องฟ้า และขนาบข้างอยู่รอบๆ กิเลนและเฉียวหราน
เหนือน่านฟ้าตระกูลเย่
มู่เหยี่ยนเกลี้ยกล่อมอย่างทุกข์ใจ "เย่หมิง เชื่อฟังข้าเถิด รีบปล่อยข้ากลับไป ตอนนี้ยังทันการณ์!"
เย่หมิงตอบ "การที่ท่านอยู่ที่นี่ จะเป็นภัยต่อเจ้าหญิงแห่งข้า! ข้าไม่อาจปล่อยให้ท่านกลายเป็นจุดอ่อนของนางได้"
มู่เหยี่ยนกล่าว "ไม่หรอก... พวกเจ้า อีกเพียงสองเดือน ทุกอย่างก็จะคลี่คลาย"
บางทีอาจอยู่ได้อีกไม่ถึงสองเดือนด้วยซ้ำ
เย่หมิงและพวกก่อเรื่องเช่นนี้ ไม่รู้ว่าเย่หลานซานจะระบายโทสะใส่เขาอย่างไรบ้าง
เฉียวหรานหันขวับกลับมา ถามด้วยความตื่นตะลึง "คุณพ่อ ท่านพูดอะไรนะ? สองเดือนอะไรกัน?"
หรือว่าการตายของเย่หลานซานในอีกสองเดือน จะเกี่ยวพันกับมู่เหยี่ยนงั้นหรือ?